محصولات یک سی سی
ایران
989149691571+
شنبه - پنجشنبه: 09:00 - 21:00
16 مرداد 1397

۵ راز پرورش یک کودک باهوش

۵ راز پرورش یک کودک باهوش

از اینکه ساعت ها به طور مداوم به چشمان با نمک کودک خود نگاه کنید، لذت می برید؟ این کار را ادامه دهید. با این کار کمک شایانی به رشد مغز کودک خود می کنید.

کودکان هیچ گاه بدون کمک والدینشان نمی توانند نبوغ و قدرت فکری خود را بروز دهند. به همین دلیل، در این مطلب ۵ راه بسیار جالب و آسان برای پرورش کودکان عاقل تر و باهوش تر برایتان نام برده ایم.

• امنیت شالوده یادگیری است

مغز همیشه به دنبال امنیت است و اگر احساس امنیت نکند نمی تواند چیزی را یاد بگیرد. به همین دلیل، بسیار مهم است که به کودک خود احساس امنیت ببخشید.

تماس پوست با پوست می تواند به دریافت احساس امنیت در کودک کمک کند. همین طور نگاه چشم در چشم، ماساژ دادن کودک، حرف زدن با و پوشاندن لباس به تن او نیز همین نتیجه را در بر دارند.

هنگامی که کودک شما تازه متولد شده، شما با بی خوابی در جنگ هستید، از اجتماع دور افتاده اید و وظایف جدیدی روی شانه های شما سنگینی می کند، ایجاد احساس امنیت در کودک بیشتر از هر زمان دیگر اهمیت دارد. اما داشتن یک رابطه قوی با شریک زندگی خود نیز یکی از بهترین راه ها برای دادن احساس امنیت به کودک است.

می توانید همه کارهای ریز و درشتی که باید در طول روز انجام شوند را روی کاغذ بنویسید و با همسر خود به توافق برسید که چگونه آنها را میان خود تقسیم و از یکدیگر حمایت کنید.

اگر در مقابل کودک خود با هم مشاجره کردید، خیلی نگران نباشید زیرا برای هر کسی ممکن است پیش بیاید. فقط سعی کنید آشتی خود را نیز در جلوی کودک انجام دهید تا دوباره احساس امنیت را به کودک خود بازگردانید. شاید نوزاد متوجه کلمات شما نشود اما به خوبی می تواند احساساتی که میان شما و همسرتان وجود دارد را درک کند.

• همه روز را با صدای بلند داستان بخوانید

کارشناسان تاکید دارند که در طول روز با کودک خود زیاد حرف بزنید. مغز، سیستمی است که همیشه به دنبال الگوها و نمونه‌محور است. بنابراین، هر چه نمونه های کلامی بیشتری را بشنود، بسیار سریع تر حرف زدن را خواهد آموخت. به همین دلیل، توصیه می شود تا می توانید در طول روز با کودک خود صحبت و برای او داستان بخوانید. اصولا ما همه افکار خود را به زبان نمی آوریم، اما با بیان آنها و تبدیل این اطلاعات به اصوات می توانید باعث افزایش قدرت مغز کودک خود شوید.

اگر کودک در سه سالگی بسیار روان و واضح صحبت کند، یعنی حدود یک و نیم برابر بهره هوشی بیشتری نسبت به کودکانی دارد که اینگونه نیستند. همچنین در مدرسه نیز بسیار بهتر از دیگران توان خواندن، هجی کردن و نوشتن خواهند داشت.

چگونه می توان تخم این استعداد کلامی را در مغز کودک خود کاشت؟ سه راه وجود دارد: استفاده از کلمات زیاد، به کاربردن کلمات پیچیده و متنوع و همچنین چگونگی بیان کلمات.

وقتی در تمام روز با صدای بلند برای کودکتان داستان بخوانید، ناخودآگاه از انواع مختلف کلمات و واژه ها استفاده می کنید. همچنین، با استفاده از عبارت های توصیفی همچون «ماشین قرمز» یا «چای کاملا تلخ» در واقع به کلماتی که به کودک خود می آموزید، رنگ و بوی جمله می بخشید.

لحن صدای شما نیز اهمیت بسیاری دارد. وقتی کلمات خود را می کشید و با لحن بچه گانه با کودک صحبت می کنید، به طور ناخودآگاه به مغز کودک خود کمک می کنید تا زبان را بهتر بیاموزد زیرا می تواند تفاوت بین صداها را تشخیص دهد. لحن بیان کلمات به کودکان کمک می کند تا صداها را از هم تفکیک کنند و تقلید صداهای تیز برای آنها آسان تر است.

برخی از والدین چون کودک آنها هیچ صدایی از خود در نمی آورد، بسیار کم با او صحبت می کنند. اما برای خاطر کودکتان هم که شده تا می توانید با او صحبت کنید.

• ارتباط چشمی برقرار کردن

از اینکه ساعت ها به طور مداوم به چشمان با نمک کودک خود نگاه کنید، لذت می برید؟ این کار را ادامه دهید. با این کار کمک شایانی به رشد مغز کودک خود می کنید.

محققان ثابت کرده اند نوزادان از سه یا چهار ماهگی حالت های مختلف چهره والدین خود را تشخیص می دهند. البته در همین حد باقی نمی مانند. در ۵ ماهگی، می توانند احساسات موجود در چهره فرد غریبه را نیز درک کنند. در ۷ تا ۹ ماهگی می توانند حالت های صورت میمون یا سگ را نیز تشخیص دهند.

احساس، نخستین چیزی است که کودک به واسطه آن با دیگران ارتباط برقرار می کند. توانایی تشخیص حالت های مختلف چهره اطرافیان، شالوده مهارت های ارتباطی غیر کلامی است. این مهارت کودک را برای کارگروهی بهتر، کمتر مبارزه کردن و ایجاد ارتباطات طولانی تر همچون بزرگسالان پرورش می دهد.

• همیشه در «جعبه» بودن را کاهش دهید

کودکان بیشتر زمان خود را داخل «جعبه»های مختلف سپری می کنند. منظور از جعبه، کالسکه، صندلی ماشین و همه مواردی است که حرکات کودک را محدود می کنند.

بسیاری از کودکان بیشتر زمان وقت ها درون صندلی ماشین قرار دارند حتی اگر داخل اتومبیل نباشند. درست است که امنیت حرف اول را می زند، اما بهتر است تا حد امکان زمان محدود کردن حرکت کودک را کاهش دهید.

چرا؟ زیرا کودک باید بتواند به طور آزادانه به محرک های اطراف خود پاسخ دهد. برای این منظور نیز نیاز دارد تا آزادانه حرکت کند و جلو، پشت و اطراف آنها برود. آنها باید نشانه های مختلف در جلوی چشم و گوش خود و همچنین مواردی که باعث تحریک آنها شده است را دنبال کنند.

این نخستین مرحله از پرورش سیستم توجه و حواس جمعی کودک است. این کار، پایه گذار تمرکز و توجه کودک در دیگر مراحل زندگی است.

• اشاره با انگشتان

تحقیقات ثابت کرده اند، اشاره کردن به اشیا هنگام بیان نام آنها باعث رشد سریع تر مهارت های کلامی در کودکان می شود.

در ابتدا، هنگامی که شما به چیزی اشاره می کنید، ممکن است کودک به شما نگاه کند. وقتی کمی بزرگ تر شد، احتمالا به انگشت اشاره شما هم نگاه خواهند کرد. در حدود ۹ ماهگی، بیشتر کودکان می آموزند که باید به نقطه ای نگاه کنند که شما اشاره می کنید.

در سن ۹ یا ده ماهگی، کودکان وسایل و اشیا را برای شما می آورند. این همکاری و تعامل دوطرفه را «توجه متقابل» می نامند. به این معنا که کودک می آموزد تا خارج از محدود ارتباطی شما دو نفر، در مورد چیزی یا کسی با شما ارتباط برقرار کند.

والدین چگونه این مهارت را پرورش می دهند؟ سعی کنید به طور مداوم به اشیا مختلف اشاره کنید و در مورد آنها توضیح دهید. شاید کودک کلمات شما را درک نکند اما به تدریج، ارتباط شما با او مختلط تر خواهد شد. یعنی غیر شما دو نفر مسایل دیگری نیز در این ارتباط دخیل خواهند بود.

به طور مثال، می توانید به باغ وحش بروید یا از باغ وحش های اسباب بازی استفاده کنید، به حیوانات مختلف اشاره کنید و در مورد آنها توضیح دهید. با این کار، رابطه اجتماعی کودک، قدرت تشخیص و درک او و مهارت های زبانی اش را پرورش خواهید داد.

 

06 مرداد 1397

۱۱ دلیل گریه نوزادان را بشناسید!

۱۱ دلیل گریه نوزادان را بشناسید!

اما همیشه تشخیص علت گریه نوزادان آسان نیست. شاید این سرشت نوزاد شما باشد که مرتب گریه کند. یا ممکن است به دلیل گرسنگی ، سرما ، گرما و…..باشد . خلاصه اینکه لیست این احتمالات زیاد است و تشخیص آنها سخت.

کودکانی که هر روز به طور مرتب بیش از ۳ ساعت گریه می کنند مبتلا به کولیک هستند که علت آنها به طور دقیق شناخته نشده است ولی گریه شدید نوزاد را به همراه دارد. تئوریهای زیادی راجع به علت کولیک بیان شده ، مثل مشکلات گوارشی،  حساسیت به نور یا صدا و یا خلق و سرشت خود نوزاد. اما زمانیکه نصف شب بعد از ساعت ها بیداری قادر به آرام کردن نوزاد نباشید ، دیگر مهم نیست که تشخیص شما کولیک باشد یا بی قراری نوزاد و ……شما تنها به دنبال راه حلی برای آرام کردن او خواهید بود. خوشبختانه روشهای آسان و حتی داروهایی برای آرام کردن نوزاد وجود دارد. البته هر نوع روش درمانی نمی تواند برای

گاهی وقت‌ها صدای گریه نوزاد شما حالتی غیرعادی به خود می‌گیرد. گریه‌ای که هرگز نظیرش را نشنیده‌اید. در چنین شرایطی بعد از این‌که نیازهای اولیه نوزاد را به سرعت بررسی کردید و با مشکل مواجه شدید حتما سراغ پزشک او بروید

بچه‌ها گریه می‌کنند و پدر و مادرها دست و پای‌شان را گم می‌کنند. مشکل اینجاست که آن‌هایی که به تازگی به جمع والدین اضافه شده‌اند از چم و خم کار بی‌خبرند. در واقع آن‌ها نمی‌دانند هنگامی که نوزاد گریه سر می‌دهد می‌خواهد چیزی به پدر و مادرش بگوید. راحت‌تر این‌که گریه، زبان نوزاد است. مهم است که به عنوان پدر و مادر بدانید بچه‌ها هیچ‌وقت بی‌دلیل گریه نمی‌کنند. یعنی اصلا نوزادی وجود ندارد که از سر دلخوشی فریادش به آسمان بلند شود. پس هر وقت صدای این فرشته‌های کوچک درمی‌آید بدانید که آن‌ها به واسطه نیاز یا مشکلی که درآن لحظه دارند اشک‌های‌شان سرازیر شده. با این وضعیت بهتر است با دلایل گریه بچه‌‌ها  آشنا شوید. اگر نوزاد شما وقت و بی‌وقت گریه سر می‌دهد، می‌توانید دلیلش را در لیست پیش رو جستجو کنید.

گـرسنـگی
شاید گرسنگی اولین احتمالی باشد که به واسطه گریه نوزادتان در نظر بگیرید. بهتر است روش پیشگیری را در این مورد یاد بگیرید. پیشگیری از گریه نوزادان به دلیل گرسنگی نیاز به دانستن زمان گرسنگی آن‌ها دارد. برای این امر هم حتما لازم نیست جیغ و فریاد راه بیندازند. شما باید علائم گرسنگی آن‌ها را دریابید.

نوزادان گاهی در این شرایط است که حتی دست‌شان را می‌خورند. اگر در آغوش باشند سرشان را به نشانه شیرخوردن به سمت سینه مادر می‌چرخانند. بچه‌ها گاهی اوقات بابت گرسنگی فقط نق می‌زنند و البته بعضی وقت‌ها هم ملچ و ملوچ راه می‌اندازند که اینها همگی می‌توانند نشانه‌های گرسنگی نوزاد باشند؛ پیش از آن‌که بابت بی‌توجهی شما به همه این علائم صدای گریه‌شان به آسمان بلند شود.

پوشک کثیف!
بعضی ا ز بچه‌ها به محض این‌که پوشک خود را کثیف می‌کنند داد و فریاد راه می‌اندازند. بعضی دیگر اما پر تحمل هستند و صدای‌شان هم درنمی‌آید. اگر نوزاد شما جزء دسته دوم است بهتر است خودتان زود به زود پوشک او را نگاهی بیندازید تا مانع از سوختگی پاهایش شوید.


خواب آلودگی

آیا بچه‌ها خوشبخت نیستند؟آن‌ها وقتی خسته هستند به راحتی می‌توانند بخوابند؛ هر زمانی که بخواهند و هر جایی که باشند. خب! این شاید تصور شما باشد. در واقعیت ماجرا اما خوابیدن بچه‌ها به این راحتی‌ها هم نیست که شما فکر می‌کنید. آن‌ها همیشه هم بابت خواب‌آلود بودن چشم‌های‌شان را نمی‌مالند بلکه نق می‌زنند و گریه سر می‌دهند. آن‌ها را بلند کنید. شعری دلنشین را به آرامی هر چه تمام‌تر در گوش‌شان زمزمه کنید و آهسته آهسته تکان‌شان دهید. اگر هم شعر بلد نیستید بهتر است با جملات دلنشین آن‌ها را خواب کنید. شما از کجا می‌دانید، شاید آن‌ها کلمه به کلمه حرف‌های شما را متوجه شوند!



نوزاد شما آغوش شما را می‌خواهد!

نوزادان بیش از آن چیزی که فکر می‌کنید به نوازش و آغوش شما احتیاج دارند. این نکته مهم را هرگز از یاد نبرید که نوزادان به شدت دوست دارند صورت پدر و مادرشان را از نزدیک ببینند  صدای آن‌ها را از نزدیک بشنوند و البته به صدای تپش قلب‌شان گوش بدهند. نوزادان حتی دوست دارند بوی تن  پدر و مادرشان مشام آن‌ها را پر کند؛ بویی که فقط مختص پدر و مادر آن‌هاست و نه هیچ‌کس دیگری. گریه آن‌ها شاید دلیلش این باشد که آغوش پدر و مادرشان را می‌خواهند. شاید پیش خودتان فکر کنید زیادی در آغوش گرفتن بچه‌ها آن‌ها را لوس می‌کند اما حداقل در چند ماه اول نوزادی اصلا چنین اتفاقی نخواهد افتاد و به واقع آغوش پدر و مادر برای بچه‌ها یک نیاز ضروری است.

مشکلات شکمی
نفخ معده نوزادان از جمله مشکلاتی است که گریه‌های پر سرو صدای بچه‌ها را در پی دارد. یادتان باشد مشکل نفخ معده بچه‌ها اگر حل نشود ممکن است در طول هفته ۳ تا ۴ بار  بچه‌ها را چنان آزار دهد که صدای گریه آن‌ها به آسمان بلند شود. اگر کوچولوی شما به طور معمول بعد از غذا خوردن گریه سر می‌دهد، شک نکنید که او با مشکل هوای معده که منجر به درد می‌شود، مواجه است. بهتر است قبل از این‌که سرخود از شربت‌هایی مانند گریپ‌میکسچر استفاده کنید حتما پزشک فرزندتان را در جریان بگذارید و در صورت تایید او سراغ چنین داروهایی بروید. به طور کلی روش طبیعی برای رفع نفخ معده نوزاد و جلوگیری از گریه‌های بی‌امان او این است که در چنین صورتی نوزاد را روی شکم بخوابانید و آرام آرام پشت او را مالش دهید. همچنین می‌توانید پاهای او را در همین حالت به دست بگیرید و به آرامی هر چه تمام‌تر مانند رکاب زدن دوچرخه حرکت دهید تا مشکل نفخ معده‌اش حل شود.


کمک کنید آروغ بزند!

خالی کردن هوای معده یا به زبان ساده‌تر همان آروغ زدن یک الزام نیست اما اگر کوچولوی شما بعد از غذا خوردن گریه می‌کند، شاید به کمک‌تان نیاز دارد تا هوای معده‌اش را از طریق آروغ زدن خالی کند. بچه‌ها معمولا وقتی از سینه مادر یا بطری شیر می‌خورند مقداری هوا را هم همراه شیر قورت می‌دهند و همین سبب می‌شود بعدا به آروغ زدن احتیاج پیدا کنند و اگر این اتفاق نیفتد صدای گریه‌شان در می‌آید!



یا خیلی گرمشان است یا خیلی سرد

مواظب باشید! اگر همواره حین عوض کردن پوشک بچه لباس او را در می‌آورید و آن وقت است که فریادش به آسمان بلند می‌شود تصور نکنید صرفا از عمل تعویض پوشک و لباس شاکی است و بابت آن گریه می‌کند بلکه ممکن است کوچولوی شما آنقدر سردش شده باشد که گریه‌اش درآمده و این اشک‌ها به واقع  نشانه اعتراض  باشد. یادتان باشد نوزادان معمولا دوست دارند لباس کافی به تن داشته باشند و گرم بمانند و البته نه زیادی گرم! برای این‌که در سرما و گرمای بچه‌ها دچار اشتباه نشوید، بهتر است یک نکته را به عنوان قانون همواره به یاد داشته باشید. یک نوزاد باید همیشه یک لایه لباس بیشتر از شما به تن کند. بنابراین دمای بدن او را با توجه به سرما و گرمای خودتان و میزان لباسی که می‌پوشید، تنظیم کنید. بچه‌ها به طور معمول به خاطر گرما کمتر شکایت می‌کنند اما بابت سرما حسابی شاکی می‌شوند و گریه راه می‌اندازند.

یک چیز کوچولو
گاهی اوقات هر چه تلاش می‌کنید متوجه علت گریه نوزاد خود نمی‌شوید. در این مواقع بهتر است در بدن او سراغ یک مشکل کوچک بگردید. ممکن است یک تار موی ظریف دور انگشت شست پایش پیچیده باشد و  آ‍زارش بدهد. ممکن است یک تکه از نخ لباسش به بدن او چسبیده باشد. ممکن است مارک لباسش اذیتش کند؛ یک دلیل کوچک که شاید به راحتی با چشم شما قابل رویت نباشد. تلاش کنید علت را پیدا کنید چون در غیر این صورت ساعت‌ها با چشمان معصوم و البته اشک‌آلود او مواجه می‌شوید!



تولد دندان‌ها

یکی از دلایل شایع گریه کردن‌های بیش از حد بچه‌ها تولد دندان‌های آن‌هاست. یادتان باشد که هر یک دندانی که قرار است از میان لثه‌های حساس نوزاد شما بیرون بیاید کلی درد برای او به همراه دارد. بعضی از بچه‌ها حین دندان درآوردن درد بیشتری را نسبت به بعضی دیگر تحمل می‌کنند. به طور کلی اگر گریه‌های نوزاد شما امان‌تان را بریده و قطع هم نمی‌شود و البته شما هم دلیلش را پیدا نمی‌کنید با انگشتان خود به آرامی لثه او را لمس کنید. اگر به قسمت سختی رسیدید بدانید که مشکل از ظهور دندان‌هاست. به طور معمول اولین دندان نوزاد در فاصله زمانی ۴ تا ۷ ماه متولد می‌شود. البته همواره این احتمال وجود دارد که دندان‌ها زودتر خودشان را نشان بدهند. بنابراین اصلا از این بابت تعجب نکنید.


وقتی کسی درکشان نمی‌کند!

بهتر است بعضی مواقع بچه‌ها را درک کنید. آن‌ها گاهی بابت سرو صدای زیاد دور و اطراف‌شان کلافه می‌شوند.گاهی برای این‌که زیاد بغل‌شان می‌کنند، کلافه می‌شوند. گاهی برای این‌که زیاد بغل‌شان می‌کنند، عصبانی می‌شوند. بوسه‌ها دیوانه‌شان می‌کند! بنابراین بعضی وقت‌ها گریه‌های از ته دل نوزاد یعنی این‌که «لطفا این همه محبت دیوانه‌کننده را بس کنید!» در چنین مواقعی بهتر است مادر یا پدر، نوزاد را به گوشه خلوتی ببرند و او را در آرامش برای دقایقی در آغوش بگیرند و به آرامی تکانش دهند.


وقتی احساس آرامش نمی‌کند!

اگر همه نیازهای اولیه نوزاد را بررسی کرده‌اید و بابت همه چیز مطمئن شده‌اید اما او همچنان گریه می‌کند، ممکن است مشکلی داشته باشد که این چنین آرامشش را از دست داده. دمای بدنش را کنترل کنید چون شاید تب کرده و این تب می‌تواند نشانه یک بیماری باشد. شاید یک سرماخوردگی ساده است که او را کلافه کرده است. شاید هم به توجه شما احتیاج دارد. یادتان باشد بچه‌ها گاهی صرفا برای جلب توجه شما اشک می‌ریزند. گاهی نیاز دارند شما آن‌ها را در آغوش بگیرید و به آن‌ها توجه کنید. پس لطفا به اندازه کافی به‌آن‌ها توجه کنید حتی بعضی وقت‌ها بیش از اندازه به آن‌ها توجه کنید.

 

به عبارتی دیگر، گریه کردن می تواند علت های گوناگونی داشته باشد. از جمله:

۱- نوزادان از گریه به عنوان ابزار بقا استفاده می کنند. گریه کودکان یک وسیله ارتباطی با مادر بوده و از طریق آن طلب کمک می کنند.

علل اصلی گریه نوزادان: گرسنگی، پوشک خیس و کثیف و یا نامناسب، نیاز به نوازش و بغل کردن، دل پیچه ، سرما و گرمای شدید، کسالت و بی حوصلگی، استرس، محیط شلوغ، درد و جلب توجه می باشد.

۲- علل گریه در افراد بزرگسال عمدتا شامل غم و اندوه(۴۹درصد)، شادی و خوشی(۲۱درصد)، خشم(۱۰ درصد)، همدردی(۷درصد)، اضطراب(۵درصد) و ترس(۴درصد) می باشد.

۳- انسان ها برای تحت تأثیر قرار دادن دیگران و برانگیختن احساسات و ترحم آنها نیز متوسل به گریه می شوند.

 

 

فواید گریه کردن:

۱- هنگامی که دچار استرس هیجانی می شویم، مغز و بدن ما شروع به تولید ترکیبات شیمیایی و هورمون های خاصی می کند. گریه کردن کمک می کند تا این ترکیبات شیمیایی زائد که نیازی به آنها نیست از بدن حذف گردند.

۲- اشک های احساسی در واقع مواد سمی ای را که در پی استرس هیجانی در خون تجمع می یابند را از بدن دفع می کند.

۳-اشک های احساسی سطح منگنز بدن را کاهش می دهند. این ماده معدنی بر روی خلق و خو تأثیر مستقیم می گذارد. غلظت منگنز اشک احساسی ۳۰ برابر بیشتر از منگنز موجود در خون است.

۵- گریه مانند ادرار و تعریق باعث حذف مواد سمی  و محصولات زائد بدن می شود.

۶- گریه یک مکانیسم رایگان، طبیعی و قدرتمند برای کنار آمدن با درد، استرس و اندوه می باشد.

۷- هورمون هایی که پس از استرس در بدن انباشته می شوند به حد سطح سمی رسیده و باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن و دیگر فرآیندهای بیولوژیکی می شوند. اشک های احساسی به عنوان دریچه اطمینان برای قلب عمل می کنند.

۸- ترکیباتی که حین استرس در بدن تجمع می یابد، با اشک خارج می گردند. همین امر باعث کاهش استرس می گردد. این مواد شامل آندورفین(در کنترل درد مؤثر است)، پرولاکتین(در تنظیم تولید شیر نقش دارد)، و آدرنوکورتیکوتروپین(یک نشانگر مهم استرس است)، می باشند. سرکوب گریه و اشک باعث افزایش استرس می گردد.

۹- نه تنها گریه باعث ارتقای سطح سلامتی فرد می شود، بلکه در افزایش حس تعلق در گروه نیز تأثیر گذار بوده و موجب افزایش حضور و دخالت دیگران در تأمین رفاه فرد می شود. اشک ریختن یک روش مؤثر در ایجاد ارتباط بوده و در برانگیختن حس همدردی و دلسوزی سریع تر ازهر ابزار دیگری عمل می کند.

گریه به طور مؤثری بازگو کننده آن است که شما در مورد یک دل نگرانی خاص، صادق و بی ریا بوده و در کنار آمدن با آن مشکل مضطرب می باشید.

۱۰- گریه عملی طبیعی، سالم و شفابخش است.

۱۱- گریه در کاهش و جلوگیری از بیماری های مرتبط با استرس مؤثر می باشد.

۱۲- خنده و گریه دو ابزار کارآمد در کاهش استرس و رهایی ازاحساسات منفی می باشند.

۱۳- هنگامی که گریه سرکوب می شود، هیجانات رها نمی شوند و خصایص شخصیتی مخرب همچون پرخاشگری بروز می کنند.

۱۴- به باور دانشمندان سرکوب و امتناع از گریه، کار معقولی نیست. اما برخی افراد که پس از مورد انتقاد قرار گرفتن، مشاجره با دوستان، مواجهه با ناکامی های کوچک فورا شروع به گریستن می کنند، باید به روانشناس مراجعه کنند، چرا که معمولا علت اصلی این نوع گریه ها اعتماد به نفس پایین و یا مشکلات روانی مزمن در فرد بوده و بایستی تحت درمان قرار گیرد.

۱۵- انسان ها پس از گریه کردن، از لحاظ جسمی و روانی احساس بهتری پیدا می کنند و در واقع سبک و خالی می شوند.

۱۶- گریه یک ابزار برقراری ارتباط است، یک زبان جهانی برای درخواست کمک و حمایت اجتماعی.

۱۷- گریه به آزاد سازی آندورفین ها در جریان خون کمک می کند. آندورفین ها ترکیبات شیمیایی ای هستند که باعث بهبود خلق و خو و تسکین درد می شوند.

 

05 تیر 1397

راهنمای کامل تغذیه نوزاد در ماه‌های مختلف زندگی

تغذیه‌ نوزاد از دغدغه‌های اصلی والدین است. نوزاد در سال اول زندگی به چه مواد غذایی‌ای نیاز دارد و چقدر و چگونه باید او را تغذیه کنید؟ در ادامه‌ی این مطلب توصیه‌های کارشناسان را می‌خوانید اما به خاطر داشته باشید که الگوی تغذیه‌ای خاصی برای نوزادان وجود ندارد و اگر نوزاد شما کمی بیشتر یا کمتر از این مقادیر غذا می‌خورد، جای نگرانی نیست. قبل از شروع تغذیه‌ نوزاد با غذاهای جامد بهتر است با پزشک مشورت کنید. برای شروع غذای جامد ترتیب یا ماده‌ی غذایی خاصی وجود ندارد. به‌عنوان مثال می‌توانید غذای جامد نوزادان را با غلاتِ صبحانه شروع کنید یا به‌جای آن از پوره‌ی میوه‌ها یا سبزیجات استفاده کنید.

تغذیه نوزاد از تولد تا ۴ ماهگی

نوزاد برای تغذیه به‌طور غریزی به سمت پستان مادر می‌رود. تغذیه نوزاد در این دوره محدود به شیر مادر یا شیر خشک است و تغذیه‌ی نوزادان با غذاهای جامد ممنوع است. زیرا دستگاه گوارش نوزاد هنوز آمادگی دریافت غذاهای جامد را ندارد.

چگونه بفهمیم نوزادمان به‌اندازه‌ی کافی شیر خورده است؟
وجود شیر در پستان باعث سفتی آن می‌شود؛ پس از تغذیه‌ نوزاد و خروج شیر باید در پستان احساس نرمی بیشتری داشته باشید.
نوزاد پس از سیری احساس آرامش و رضایت می‌کند؛
نوزادان، کمی پس از تولد مقداری وزن کم می‌کنند. بیشتر آنها در روزهای ابتدایی تولد نزدیک به ۷ درصد وزن‌شان را از دست می‌دهند. دو هفته پس از تولد وزن نوزاد باید کم‌کم بیشتر شود. نوزاد تا ۴ ماهگی باید به‌طور متوسط هفته‌ای ۱۷۰ تا ۲۲۵ گرم افزایش وزن داشته باشد. از ۴ تا ۷ ماهگی نیز باید به‌طور متوسط هفته‌ای ۱۱۵ تا ۱۷۰ گرم افزایش وزن داشته باشد. وزن مناسب نوزاد نشان‌دهنده‌ی تغذیه‌ی کافی اوست؛
شیر مادر در روزهای ابتدایی تولد غلیظ است و حجم کمی دارد. نوزاد در این دوره یک یا دو پوشک در روز کثیف می‌کند. ولی این عدد با تغذیه‌ی طبیعی او با شیر باید به حداقل روزی شش پوشک برسد.
در ماه اول نوزادتان باید ۳ بار در روز مدفوع کنند و رنگ آن در ۵ تا ۷ روز اول باید روشن تا زرد خردلی باشد. بعد از یک ماهگی دفعات مدفوع در روز کاهش می‌یابد و ممکن است بعضی روز‌ها نوزاد اصلا مدفوع نکند. با شروع غذای جامد مجددا مدفوع نوزاد افزایش می‌یابد و به حداقل یک بار در روز می‌رسد.

علائمی که نشان می‌دهد نوزاد به‌اندازه‌ی کافی شیر نخورده است

نوزادتان در حال از دست دادن وزن باشد. اگر وزن نوزادتان پس از روز پنجم تولد زیاد نشد یا در دوره‌هایی پس از آن وزن نوزاد کم شد، با دکتر مشورت کنید؛
پس از روز پنجم تولد، نوزاد کمتر از ۶ پوشک در روز کثیف کند؛
مدفوع نوزاد پس از روز پنجم تولد، بسیار کم و تیره باشد؛
ادرار نوزاد نباید تیره باشد (مانند رنگ آب‌سیب). اگر نوزاد به‌اندازه‌ی کافی مایعات دریافت کند باید رنگ ادرارش شفاف یا زرد کم‌رنگ باشد، در غیر این‌صورت رنگ ادرار نشانه‌ی کمبود مایعات دریافتی است؛
نوزاد اغلب در حال نق‌زدن یا بی‌حال باشد. وقتی نوزاد را برای شیر خوردن به سینه‌تان نزدیک کنید، به خواب برود و با دور کردن‌اش از سینه شروع به ناراحتی کند.
خشکی چشم یا دهان نوزاد؛
نوزاد احساس سیری نکند، حتی اگر یک ساعت در حال شیر خوردن از پستان باشد؛
پس از شیر دادن در سینه‌تان احساس نرمی نکنید؛
صدای شیر خوردن نوزاد را نشنوید. (البته بعضی از نوزادان بسیار آرام و کم‌صدا شیر می‌خورند، بنابراین اگر علائم دیگر را در نوزاد مشاهده نکردید، بی‌صدا شیر خوردن نوزاد ایرادی ندارد).

تغذیه نوزاد از ۴ تا ۶ ماهگی

نشانه‌های آمادگی نوزاد برای تغذیه با غذاهای جامد

آکادمی اطفال آمریکا موارد زیر را نشانه‌ی آمادگی نوزاد برای دریافت غذای جامد معرفی می‌کند:

نوزاد بتواند سرش را بالا نگه دارد و صاف روی صندلی غذاخوری مخصوص نوزادان بنشیند؛
افزایش چشم‌گیر وزن (نزدیک به دوبرابر زمان تولد) و وزن نوزاد کمتر از ۵,۹ کیلوگرم نباشد؛
با گذاشتن قاشق در دهان، نوزاد بتواند دهانش را ببندد؛
نوزاد بتواند غذا را از جلوی دهان به عقب دهان ببرد.

 

غذاهایی که می‌توان در این سن به نوزاد داد

شیر مادر یا شیر خشک؛
پوره‌ی سبزیجات مانند پوره‌ی کدو تنبل یا سیب‌زمینی شیرین؛
پوره‌ی میوه‌هایی مانند سیب، موز و هلو؛
پوره‌ی گوشت یا مرغ؛
غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن؛
مقدار کمی ماست (از دادن ماستی که از شیر گاو تهیه شده است به نوزادان زیر یک‌سال خودداری کنید).

مقدار غذایی که در روز باید به نوزاد داد

با یک قاشق چای‌خوری پوره‌ی سبزیجات، میوه‌ها یا غلات شروع کنید. غلات را با ۴ یا ۵ قاشق شیر مادر یا شیر خشک ترکیب کنید تا نرم شود و سپس به نوزادتان بدهید؛
مقدار تغذیه نوزاد را پس از مدتی به یک قاشق غذاخوری در روز برسانید و دو بار در روز به او غذا بدهید. اگر برای صبحانه‌ی نوزادتان غلات را با شیر ترکیب می‌کنید، کم‌کم مقدار شیر را کم کنید تا غلیظ‌تر شود.
نکات تغذیه‌ای
اگر نوزادتان برای اولین بار غذای جامد را نخورد، چند روز بعد مجددا تلاش کنید؛
چند غذای جدید را هم‌زمان به نوزاد ندهید. پس از دادن یک نوع غذا چند روز صبر کنید و سپس غذای جدید دیگری به او بدهید. اگر سابقه‌ی حساسیت به غذای خاصی در خانواده‌تان وجود دارد، پس از دادن هر نوع غذای جدید ۳ روز صبر کنید. همچنین بهتر است هر غذایی را که به نوزاد می‌دهید، یادداشت کنید تا درصورت واکنش نشان دادن بدن غذای موردنظر را به‌راحتی شناسایی کنید؛
ترتیب غذاهای جدیدی که به نوزاد می‌دهید معمولا اهمیت چندانی ندارد. در این زمینه می‌توانید با دکتر نیز مشورت کنید.

 

تغذیه نوزاد از ۶ تا ۸ ماهگی

نشانه‌ی آمادگی دریافت غذای جامد

مانند ۴ تا ۶ ماهگی

غذاهایی که می‌توان در این سن به نوزاد داد:

شیر مادر یا شیر خشک؛
پوره‌ی میوه‌هایی مانند سیب، گلابی، موز، هلو و آووکادو؛
پوره‌ی سبزیجاتی مانند سیب‌زمینی شیرین، کدو تنبل و هویجی که خوب پخته شده باشد؛
پوره‌ی مرغ و گوشت؛
مقدار کمی ماست (از دادن ماستی که از شیر گاو تهیه شده است به نوزادان زیر یک‌سال خودداری کنید)؛
پوره‌ی حبوباتی مانند لوبیا سیاه، نخود، لوبیا چشم بلبلی، عدس و لوبیا قرمز؛
غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن.

مقدار غذایی که در روز باید به نوزاد داد:

یک قاشق چای‌خوری میوه که کم‌کم به ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری در روز برسد و در ۴ وعده به نوزاد داده شود؛
یک قاشق چای‌خوری سبزیجات که کم‌کم به ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری در روز برسد و در ۴ وعده به نوزاد داده شود؛
سه تا ۹ قاشق غذاخوری غلاتِ صبحانه که در ۲ یا ۳ وعده در روز به نوزاد داده شود.

نکات تغذیه‌ای:

چند غذای جدید را هم‌زمان به نوزاد ندهید. پس از دادن یک نوع غذا چند روز صبر کنید و سپس غذای جدید دیگری به او بدهید. اگر سابقه‌ی حساسیت به غذای خاصی در خانواده‌تان وجود دارد، پس از دادن هر نوع غذای جدید ۳ روز صبر کنید. همچنین بهتر است هر غذایی را که به نوزاد می‌دهید، یادداشت کنید تا درصورت واکنش نشان دادن بدن غذای موردنظر را به‌راحتی شناسایی کنید؛
ترتیب غذاهای جدیدی که به نوزاد می‌دهید، معمولاً اهمیت چندانی ندارد. در این زمینه می‌توانید با دکتر نیز مشورت کنید.

 

تغذیه نوزاد از ۸ تا ۱۰ ماهگی

نشانه‌های آمادگی نوزاد برای دریافت غذای جامد

مانند ۶ تا ۸ ماهگی؛
برداشتن اشیاء به کمک انگشت شست و سبابه؛
توانایی جابه‌جا کردن اشیاء از دستی به دست دیگر؛
قرار دادن همه چیز در دهان؛
حرکت فک به‌منظور اقدام به جویدن.

غذاهایی که می‌توان در این سن به نوزاد داد

شیر مادر یا شیر خشک؛
مقدار کمی پنیرهای پاستوریزه‌ی نرم، پنیر کوتاژ و ماست (از دادن پنیر و ماستی که از شیر گاو تهیه شده است به نوزادان زیر یک‌سال خودداری کنید)؛
سبزیجات له‌شده مانند کدوتنبل، هویج پخته‌شده، سیب‌زمینی و سیب‌زمینی شیرین؛
میوه‌های له‌شده مانند موز، هلو، گلابی و آووکادو؛
تکه‌های کوچک غذاهایی مانند تکه‌های تخم‌مرغ و سیب‌زمینی خوب پخته‌شده، پاستا و نان‌؛
پروتئین‌هایی مانند تکه‌های کوچک گوشت، مرغ، ماهی بدون استخوان، حبوباتی که به‌خوبی پخته شده باشند مانند عدس، لپه، لوبیا سیاه و لوبیا قرمز؛
غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن.

مقدار غذایی که در روز باید به نوزاد داد

یک‌چهارم تا یک‌سوم فنجان لبنیات؛
یک‌چهارم تا نصف فنجان غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن؛
سه‌چهارم تا یک فنجان میوه‌جات؛
سه‌چهارم تا یک فنجان سبزیجات؛
۳ تا ۴ قاشق غذاخوری منابع غذایی سرشار از پروتئین.

نکات تغذیه‌ای

چند غذای جدید را هم‌زمان به نوزاد ندهید. پس از دادن یک نوع غذا چند روز صبر کنید و سپس غذای جدید دیگری به او بدهید. اگر سابقه‌ی حساسیت به غذای خاصی در خانواده‌تان وجود دارد، پس از دادن هر نوع غذای جدید ۳ روز صبر کنید. همچنین بهتر است هر غذایی را که به نوزاد می‌دهید، یادداشت کنید تا در صورت واکنش نشان دادن بدن غذای موردنظر را به‌راحتی شناسایی کنید.

 

تغذیه نوزاد از ۱۰ تا ۱۲ ماهگی

نشانه‌های آمادگی نوزاد برای دریافت غذای جامد

مانند ۸ تا ۱۰ ماهگی؛

بلع راحت‌تر غذاها؛
افزایش تعداد دندان‌ها؛
خارج نکردن غذا از دهان به کمک زبان؛
تلاش برای برداشتن قاشق.

غذاهایی که می‌توان در این سن به نوزاد داد

شیر مادر یا شیر خشک؛
مقدار کمی پنیرهای پاستوریزه‌ی نرم، پنیر کوتاژ و ماست (از دادن پنیر و ماستی که از شیر گاو تهیه شده است به نوزادان زیر یک‌سال خودداری کنید)
سبزیجاتی مانند هویج با پخت ملایم و اندازه‌ی کوچک؛
میوه‌ی له‌شده یا تکه‌های کوچک میوه؛
غذاهای ترکیبی مانند ماکارونی با پنیر یا پلو با ماهیچه؛
تکه‌های کوچک غذاهایی مانند تکه‌های تخم‌مرغ و سیب‌زمینی خوب پخته‌شده، پاستا و نان‌؛
پروتئین‌هایی مانند تکه‌های کوچک گوشت، مرغ، ماهی بدون استخوان، حبوباتی که به‌خوبی پخته شده باشند مانند عدس، لپه، لوبیا سیاه و لوبیا قرمز؛
غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن.

مقدار غذایی که در روز باید به نوزاد داد

یک‌سوم فنجان لبنیات (یا ۱۴ گرم پنیر)؛
یک‌چهارم تا نصف فنجان غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن؛
سه‌چهارم تا یک فنجان میوه‌جات؛
سه‌چهارم تا یک فنجان سبزیجات؛
یک‌هشتم تا یک‌چهارم فنجان غذاهای ترکیبی؛
۳ تا ۴ قاشق غذاخوری غذاهای سرشار از پروتئین.

نکات تغذیه‌ای

چند غذای جدید را هم‌زمان به نوزاد ندهید. پس از دادن یک نوع غذا چند روز صبر کنید و سپس غذای جدید دیگری به او بدهید. اگر سابقه‌ی حساسیت به غذای خاصی در خانواده‌تان وجود دارد، پس از دادن هر نوع غذای جدید ۳ روز صبر کنید. همچنین بهتر است هر غذایی را که به نوزاد می‌دهید، یادداشت کنید تا در صورت واکنش نشان دادن بدن غذای موردنظر را به‌راحتی شناسایی کنید.