محصولات یک سی سی
ایران
989149691571+
شنبه - پنجشنبه: 09:00 - 21:00
16 تیر 1397

خوردن میوه برای نوزادان

خوردن میوه برای نوزادان از چه زمانی شروع میشود؟

بچه ها هم باید روزانه ۲ تا ۵ واحد میوه دریافت کنند، چون این گروه غذایی بخشی از نیاز آن‌ها را به مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان‌ها تامین می‌کند. خوشبختانه چون اغلب میوه‌ها خوشرنگ و خوشمره هستند و طعم شیرین دارند، مورد علاقه اغلب بچه ها هستند. بنابراین به راحتی می‌توان با توجه به خواص ویتامینی، معدنی و نیازهای سنی کودک، آن‌ها را وارد برنامه غذایی آنها کرد اما نکته اینجاست که مصرف این گروه غذایی باید با رعایت اصولی همراه باشد تا برای آنهایی که سیستم گوارش حساسی دارند، مشکلی ایجاد نکند. دکتر سید ضیاءالدین مظهری درباره میزان مصرف، سن شروع، نحوه مصرف و نکات مهم در مورد میوه‌ها توصیه‌هایی دارد که با رعایت آن‌ها می‌توان با خیال راحت این گروه غذایی را در اختیار بچه ها قرار داد.

 از چه زمانی به بچه‌ها میوه بدهیم؟


نوزادان از زمان تولد تا ۶ ماهگی تنها نیاز به شیر مادر دارند. از ۶ ماهگی و با آغاز تغذیه تکمیلی که نوع غذا خوردن نوزاد از حالت مایع به لعابی، پوره، پوره سفت و غذای سفره تغییر می‌کند، تغییرات تکاملی برای دریافت مواد‌غذایی در کودک ایجاد شده و بنابراین تنوع مصرف خوراکی‌ها هم شروع می‌شود اما این تنوع با مقدار کم یعنی یک قاشق مرباخوری شروع می‌شود و تا ۱۲ قاشق مرباخوری می‌رسد تا بدن نوزاد آنزیم لازم برای هضم را داشته باشد.  از آنجا که ممکن است نوزادان زمینه حساسیت به میوه داشته باشند، باید مصرف را با میوه‌هایی شروع کرد که زمینه ایجاد حساسیت ندارند. بهترین میوه‌‌ای که در چند هفته ابتدایی آغاز تغذیه تکمیلی می‌توان وارد برنامه غذایی کرد، آبمیوه رقیق است که به‌تدریج به غلظت آن افزوده می‌شود. در مورد سبزی‌ها هم بهتر است تغذیه با آب هویجی که با آب سیب مخلوط شده آغاز شود. به‌تدریج و با بزرگ شدن  می‌توان میوه‌ها را به‌صورت پوره و بعد تکه‌های کوچک در روند افزایش جویدن و بلعیدن وارد برنامه غذایی نوزاد کرد. آخرین میوه‌ای که در این روند باید وارد برنامه شود، مرکبات است، زیرا مرکبات ممکن است حساسیت‌زا باشند. تنها انتخاب موجود در میان مرکبات آب لیمو شیرین است که میزان حساسیت‌زایی آن از دیگر انواع مرکبات کمتر است.

بچه‌ها چه موقع از روز میوه بخورند؟


بهترنی زمان برای خوردن میوه وقتی است که معده خالی باشد. علاوه بر این، بهترین زمان خوردن میوه در صبحانه است. اگر آب مرکبات هنگام صبح به بچه ها داده شود، موجب افزایش اشتها می‌شود. اگر هنگام صرف غذا میوه‌هایی که حاوی ویتامین C هستند، به‌صورت آبمیوه داده شوند، موجب افزایش آهن خون می‌شوند. به جز صبحانه، میان وعده‌ها بهترین زمان استفاده از میوه هستند. با توجه به این‌که کم‌خونی فقر آهن یکی از مشکلات تغذیه‌ای بچه ها است و یکی از دلایل اصلی آن استفاده از برنامه غذایی نادرست است، انتخاب میان‌وعده مناسب مانند انواع میوه همراه با خشکبار می‌تواند موجب افزایش آهن دریافتی شود. به خاطر داشته باشید که باید هنگام خوردن میوه در میان وعده به زمان صرف وعده اصلی دقت شود و دست کم ۹۰ تا ۱۲۰ دقیقه تا وعده اصلی فاصله داشته باشد. درمورد کودکانی که به کودکستان می‌روند، مصرف میوه‌هایی مانند سیب می‌تواند در جبران افت قند خون نیز بسیار مفید باشد. به این ترتیب به قدرت یادگیری آن‌ها کمک کرده و آن‌ها با نشاط بیشتری بازی می‌کنند.

 میوه برای بچه های چاق ضرر دارد؟


سرعت رشد نوزاد در سال اول بسیار زیاد است و وزن یک بچه ی یک‌ساله تقریبا ۳ برابر وزن او هنگام تولد است. از سال سوم به بعد سرعت رشد، کند اما مداوم می‌شود به‌طوری که سالانه با توجه به دختر یا پسر بودن بین ۲ تا ۳ کیلوگرم به وزن و بین ۶ تا ۸ سانتی‌متر به قد کودک اضافه خواهد شد. به همین دلیل نیاز به غذا کمتر می‌شود اما مادران به اشتباه فکر می‌کنند، کودک دچار بی‌اشتهایی شده و با اصرار کودک را وادار به خوردن می‌کنند. این احتمال وجود دارد، وقتی آبمیوه یا میوه شیرین به کودک داده می‌شود، او آن را به‌صورت بافت چربی ذخیره کند. اگر‌چه دریافت ۲ واحد میوه در تغذیه روزانه کودک معادل ۱۲ کیلوکالری است، درحالی‌که یک شیرینی گل‌محمدی معادل ۱۵۰ کیلوکالری است. بنابراین توصیه می‌شود، در مورد کودکان چاق به جای منع مصرف میوه، خوراکی‌هایی مانند تنقلات، شیرینی‌ها و شکلات از برنامه غذایی کودک حذف شود.

چگونه به کودک میوه بدهیم؟ 
باید نوع میوه‌ای که به کودک می‌دهید را مرتب عوض کنید چون کودک ممکن است دوست نداشته باشد همیشه یک طعم را بچشد. می‌توانید دو تا سه روز از یک نوع میوه به او بدهید، سپس یک میوه دیگر به او بدهید. به یاد داشته باشید (یا یادداشت کنید) که کودکتان کدام میوه‌ها را آسان‌تر هضم می‌کند.
از آنجایی که دندان‌های کودک شما خوب رشد نکرده‌اند، تکه‌های میوه برای آن‌ها اصلاً مناسب نیست. پوره میوه که در خانه درست می‌کنید، مملو از انواع مواد مغذی است. همچنین می‌توانید میوه‌هایی مانند موز، زردآلو، و هلو را با هم ترکیب کنید تا پوره خوشمزه‌ای از آن‌ها درست کنید. به آسانی می‌توانید این پوره را به کودک خود بدهید تا انواع ویتامین‌ها و مواد مغذی و معدنی او را تأمین کنید.
سیب 
باید پیش از این که به میوه دادن به کودک فکر کنید، گوارش او را مد نظر داشته باشید. باید ببینید چه میوه‌هایی آسان‌تر در دستگاه گوارش کودک هضم می‌شود. می‌توانید سیب را به شکل پوره در آورده و به او بدهید. هرگز سعی نکنید سیب را به صورت قطعه‌قطعه به کودک بدهید، بلکه باید ابتدا آن را به صورت پوره در بیاورید و به کودک بدهید. همچنین می‌توانید سس سیب درست کنید که برای کودک منبع خوبی برای ویتامین ث است. میوه‌ها برای سلامت و رشد کودک بسیار مهم هستند و کودک مقداری از آهن مورد نیاز خود را از میوه دریافت می‌کند. فیبر موجود در میوه نیز در کاهش مشکلات یبوست در کودک موثر است.

پوره موز
موز نیز حاوی مقدار زیادی آهن و مواد معدنی است و برای رشد طبیعی عضلات و نیز عملکرد مناسب قلب کودک لازم است.

 

پوره هلو 
هلو نیز از جمله اولین میوه‌هایی است که باید پس از ۴ ماهگی به کودک بدهید. چون هلو حاوی ویتامین آ و ث است، برای تقویت سلامت چشم مفید می‌باشد. همچنین به تشکیل سلول‌های سفید خون کمک می‌کند. می‌توانید از هلو و زردآلو خمیری تهیه کنید و به کودک بدهید. چون کودک تازه با میوه آشنا شده است، باید میوه‌هایی به او بدهید که گوارش آن‌ها ساده باشد. ترکیب پوره هلو و زردآلو، برای کودک بسیار قابل‌هضم است.
همه میوه‌ها برای کودکان خوب نیستند. برخی از میوه‌هایی که باید ابتدا از دادن آن‌ها به کودک پرهیز کنید عبارت‌اند از توت‌فرنگی، پرتقال، و گریپ‌فروت. چون این میوه‌ها بسیار اسیدی هستند و کودک ممکن است دچار التهاب پوستی در اثر پوشک (the diaper rashes) شود که دردناک است. همچنین از میوه‌هایی که میزان بقایای سموم در آن‌ها زیاد است برای کودکان پرهیز کنید.
در میوه‌هایی مانند آلو، گلابی، و هلو آلودگی سموم و آفت‌کش‌ها بالا است. برخی کودکان سیستم ایمنی قوی دارند و می‌توانند آن را هضم کنند اما سیستم ایمنی همه کودکان به یک اندازه قدرتمند نیست. بنابراین عاقلانه‌تر است که از چنین میوه‌هایی اجتناب کنید. انواع ارگانیک میوه‌ها برای کودکان ارجحیت دارند و آن‌ها را  کمتر در معرض مواد شیمیایی خطرناک قرار می‌دهند

 

میوه هایی که نباید به نوزاد بدهید

همه میوه ها برای نوزاد خوب نیستند. برخی از میوه هایی که باید ابتدا از دادن آن ها به نوزاد پرهیز کنید عبارت اند از:توت فرنگی، پرتقال و گریپ فروت. چون این میوه ها بسیار اسیدی هستند و کودک ممکن است دچار التهاب پوستی در اثر پوشک (the diaper rashes) شود که دردناک است. همچنین از میوه هایی که میزان بقایای سموم در آن ها زیاد است برای کودکان پرهیز کنید.

در میوه هایی مانند آلو، گلابی، و هلو آلودگی سموم و آفت کش ها بالا است. برخی نوزادان سیستم ایمنی قوی دارند و می توانند آن را هضم کنند، اما سیستم ایمنی همه کودکان به یک اندازه قدرتمند نیست. بنابراین عاقلانه تر است که از چنین میوه هایی اجتناب کنید. انواع ارگانیک میوه ها برای کودکان ارجحیت دارند و آن ها را کمتر در معرض مواد شیمیایی خطرناک قرار می دهند.

پوست میوه‌ها را باید گرفت؟
پوست میوه، هم می‌تواند برخی مواد مغذی را به بدن کودک برساند و هم مواد سمپاشی شده را وارد بدن او کند. بنابراین برخی میوه‌ها که پوست‌شان حاوی فیبرهای نامحلول است، به‌دلیل نفاخ بودن و نیز به‌دلیل آن‌که کودکان نمی‌توانند آن‌ها را خوب بجوند، بهتر است پوست گرفته شوند. همچنین توصیه می‌شود، پوست میوه‌های وارداتی که حاوی مواد نگهدارنده هستند، گرفته شود. باتوجه به فصل گرما و امکان رشد عوامل بیماری‌زا در میوه‌ها نیز بهتر است میوه‌ها در این فصل تا حد امکان بدون پوست مصرف شوند.

روزی چقدر میوه بخورند؟
میزان مصرف میوه نه در میان بچه ها و نه در میان بزرگسالان واحد دقیقی ندارد. نوزاد در یک سالگی روزانه هزار کیلوکالری دریافت می‌کند و به ازای هر سال، ۱۰۰ کیلوکالری بر میزان دریافت انرژی‌اش افزوده می‌شود که ۵۰ تا ۶۰ درصد از این انرژی از طریق منابع قندی مرکب، ۱۵ تا ۲۰ درصد از طریق پروتئین‌ها و بقیه از طریق چربی‌ها باید تامین شود. بنابراین بخشی از قند دریافتی را می‌توان به‌صورت میوه به او داد که به ازای ۱۰۰ گرم میوه، ۱۵ گرم ماده قندی وجود دارد و در هرگرم قند هم ۴ کیلوکالری انرژی دارد. به هر حال مصرف میوه باید به حدی باشد که دچار مشکل نشود. نکته قابل اهمیت آن است که باید از دادن نوبرانه‌ها به بچه ها اجتناب کرد چون ممکن است سمپاشی آن‌ها درست انجام نشده باشد و ایجاد مسمومیت کند. از سوی دیگر، والدین می‌توانند برای ایجاد تنوع در خوردن میوه، آن‌ها را به‌صورت کوچک خرد کرده، به‌صورت سالاد میوه درآورده و با ریختن کمی آب لیمو، کشمش، دانه‌ها و مغزها یک میان وعده بسیار دلچسب تهیه کنند.

 چه میوه‌هایی حساسیت‌زا هستند؟
حساسیت در اثر عوامل ژنتیک -که سیستم ایمنی بدن را دچار اختلال می‌کند- ایجاد می‌شود. در میان غذاهای مختلف حساسیت‌زا بخشی از میوه‌ها هم قرار دارند. برخی از این میوه‌ها عبارتند از: توت فرنگی، کیوی و‌ نارنگی. در مورد توت فرنگی به‌دلیل خلل و فرجی که در این میوه وجود دارد معمولا شست‌و‌شوی آن درست انجام نمی‌شود و به همین دلیل ممکن است علاوه بر ایجاد حساسیت، مسمومیت نیز ایجاد کند. بنابراین در مصرف این میوه برای نوزادان باید احتیاط کرد.

 

چطور میوه‌ها را بشوییم؟


برای شستن میوه‌ها باید آب تمیزی در اختیار داشته باشیم. پس از چند بار شستن با آب، باید میوه را با ماده ضدعفونی‌کننده مورد تایید وزارت بهداشت شست‌وشو داد. کافی است یک قاشق مرباخوری از محلول ضد‌عفونی را در  ۱۰ لیتر آب مخلوط کرده و چند دقیقه‌ای صبر کنید، سپس میوه‌ها را بشویید. از آنجا که میوه‌های تابستانی اغلب با پوست خورده می‌شوند، لازم است در شست‌و‌شوی آن‌ها دقت کافی داشته باشید.

عطش بچه را با میوه برطرف نکنید!
با وجود آن‌که درصد زیادی از بدن بچه ها را آب تشکیل می‌دهد، ذخیره آب بدن‌شان کم است و با تعریق زیاد تابستانی و اسهال و استفراغ آب بدن‌شان از بین می‌رود و دچار کم آبی می‌شوند که درصورت برطرف نشدن، مشکلات زیادی را به‌وجود می‌آورد. بهترین راه رفع عطش، آب و مخلوط آبمیوه و آب است چون وقتی بدن به آب نیاز دارد، دادن موادی حاوی قند مثل میوه‌ها عطش را به‌خوبی برطرف نمی‌کند و تنها با خوردن آب می‌توان الکترولیت‌های از دست رفته از طریق تعریق را به دست آورد.

 

 

12 تیر 1397

چگونه رشد مغز کودک را تقویت کنیم؟

در زمان تولد، مغز نوزاد ۱۰۰ میلیارد نرون دارد. طی چند سال اول زندگی کودک، مغز او دوره‌ای شگفت‌انگیز از رشد را طی کرده و در هر ثانیه، بیش از یک میلیون ارتباط عصبی تولید می‌کند. این فرایند رشد مغز، تحت تاثیر عوامل زیادی است، شامل روابط کودک، تجربیات و محیط.
در یک محیط مثبت، ارتباطات و کانال‌های عصبی مغز، فرصت بهتری برای اتصال به هم دارند که در نتیجه باعث می‌شود از همان کودکی، مهارت‌های یادگیری زبان، منطق و برنامه ریزی او تقویت شوند. شما به عنوان پدر و مادر می‌توانید گام‌هایی در جهت شروع هر چه بهتر زندگی کودک‌تان داشته و همراه با رشد جسمی، مغز او نیز خوب رشد کند.
۱. سیگار کشیدن در دوران بارداری ممنوع
اگر می‌خواهید کودکتان قبل از تولدش، رشد جسمی  و مغزی خوبی داشته باشد اصلا نباید سیگار بکشید و در معرض دود سیگار هم قرار نگیرید. سیگار، اولین دلیل پیامدهای ناخوشایند برای نوزدان است. مواد شیمیایی مضر موجود در دود سیگار می‌توانند اثرات مخربی بر مغز کودک متولد نشده‌ی شما بگذارند. اگر در دوران بارداری سیگار بکشید، مواد سمی وارد جریان خون‌تان شده و تنها منبع تغذیه‌ و اکسیژن جنین‌تان مسموم خواهد شد. بچه‌هایی که والدین‌شان سیگار می‌کشند، تغییراتی در ساختار و عملکرد مغزشان ایجاد شده که منجر به اختلالات یادگیری، ناهنجاری‌های رفتاری و آی کیوی نسبتا پایین در این بچه‌ها خواهد شد.
۲. از شیر خود، کودکتان را تغذیه کنید
شیر مادر برای نوزاد یک ضرورت است که علاوه بر ساختن سیستم ایمنی او، برای رشد مغزش هم خوب است. چربی و کلسترول موجود در شیر مادر،  رشد مغز کودک را تضمین می‌کند. در یک تحقیق معلوم شد نوزدان نارسی که در عرض ۲۸ روز اول زندگی‌شان از شیر مادر تغذیه کرده بودند، برخی نواحی در مغزشان، حجم بیشتری داشته، آی کیوشان بالاتر بوده، دست‌آوردهای آکادمیک‌شان بهتر بوده و حافظه‌ی فعال و عملکردهای حرکتی‌شان نیز مطلوب‌تر بود.
۳. هر چه زودتر کودک را با موسیقی آشنا کنید
هرچه زودتر کودکتان را با موسیقی آشنا کنید، بیشتر می‌توانید رشد مغز او را تقویت کنید. موسیقی سبب بهبود سلامت ادراک و شناحت او می‌شود. در واقع موسیقی موجب ترشح دوپامین در مغز شده که انگیزه‌ی یادگیری را در کودک برانگیخته می‌کند. موسیقی می‌تواند مطالعه کردن را لذت‌بخش کرده و به کودک کمک کند دنیای پیرامونش را بهتر بشناسد.
آموزش موسیقی در سنین اولیه‌ی کودکی می‌تواند تاثیر شگرفی بر رشد مغز او بگذارد. مححقان دریافتند کودکان خردسالی که موسیقی را فرا می‌گیرند، در مقایسه با کودکانی که تحت تعلیم موسیقی نیستند، در عرض یک سال، رشد مغزی و حافظه ی بهتری خواهند داشت. مطالعات نشان داده آموزش موسیقی قبل از ۷ سالگی به رشد مغز کمک می‌کند. بچه‌هایی که در سنین پایین، فراگیری موسیقی را شروع می‌کنند، در جسم پینه‌ای مغز (کورپوس کالوزوم)، ارتباط‌های بهتری دارند، یعنی قسمتی از مغز که نیمکره‌ی راست و چپ را به هم متصل می‌کند.
۴. زمان تماشای تلویزیون و استفاده از تبلت و … را محدود کنید
فرقی نمی‌کند سرتان چقدر شلوغ است، مشغله‌های‌تان را بهانه نکنید تا فرزندتان را بیشتر پای انواع اسکرین‌ها بنشانید. صرف کردن زمان زیاد پای تلویزیون و … منجر به تضعیف عملکرد آکادمیک شده و کودک زمان کمتری را صرف بازی‌های خلاقانه می‌کند که چاقی، پرخاشگری، مشکلات خواب و ناهنجاری‌های رفتاری از پیامدهای آن است. ضمنا سپری کردن ساعات طولانی پای تلویزیون و …، یعنی تعامل کمتر بین شما و کودکتان در صورتیکه این تعاملات برای رشد کودک بسیار اهمیت دارد.
۵. برای کودکتان کتاب بخوانید

شما به عنوان پدر و مادر باید کتاب خواندن را از سنین بسیار پایین برای کودک خود شروع کنید. برایش هر روز کتاب بخوانید، حتی وقتی خیلی کوچک است! کتاب خواندن را تبدیل به یک آیین پیش از خواب کنید و هر چیزی که برای فرزندتان لذت بخش است، برایش بخوانید. کودک خردسال شما حتی شاید معنی کلمات را درک نکند اما این را خوب می فهمد که شما از کتاب و مجلات، اطلاعات و دانش کسب می‌کنید، در نتیجه او هم به کتاب و مطالعه علاقه‌مند خواهد شد.کتاب خواندن برای بچه‌ها باعث ایجاد تفاوت‌هایی در فعالیت مغز آنها می‌شود و به یادگیری زبان و مهارت‌های سوادآموزی او کمک خواهد کرد.

۶. به ورزش کودکتان اهمیت دهید
ورزش برای همه در هر سنی مفید است، حتی برای بچه‌ها. در واقع ورزش‌ و فعالیت‌های بدنی منظم، یک راه ساده اما بسیار مهم برای رشد مغز کودک در سنین اولیه‌ی اوست. ورزش کردن باعث تقویت حافظه و بهبود قابلیت‌های یادگیری شده و از ریسک ضعف‌های شناختی و زوال عقل در مراحل بعدی زندگی می‌کاهد.
همچنین ورزش به جریان خون و اکسیژن رسانی به مغز کمک می‌کند، در نتیجه اعصاب، عملکرد بهتری داشته و کودک شما از سلامت جسمی و روحی و ادراکی بهتری برخوردار خواهد شد. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۸ انجام شد نشان داد برنامه‌ی ورزشی سیستماتیک می‌تواند رشد برخی از انواع پردازش‌های ذهنی را که گفته می‌شود در مواجهه با چالش‌های زندگی مهم هستند، تقویت کند. تحقیقی دیگر هم نشان داده کودکانی که از لحاظ جسمی فعال و متناسب هستند، هیپوکامپوس بزرگ‌تری داشته و از نظر حافظه نیز عملکرد بهتری دارند.
۷. غذاهای سالم به کودکتان بدهید
عادت تغذیه‌ی درست را باید از همان دوران کودکی در وجود کودک نهادینه کرد. بدن رو به رشد کودک نیاز به تغذیه‌ی مناسب دارد که نه فقط برای جسمش بلکه برای رشد ذهنی او نیز ضروریست. برای اینکه مواد مغذی لازم را به بدن کودک خود برسانید به او اسفناج، انواع بِری‌، سیب، جو دوسر، بروکلی، شکلات تلخ، پرتقال، کلم‌برگ، هندوانه، شیر، بادام و تمام انواع مغزعا را بخورانید.
از دادن فست فود، هله هوله، غذاهای فرآوری شده و نوشابه‌هایی که شیرین‌کننده‌های مصنوعی دارند به کودکتان خودداری کنید. این جور مواد غذایی، هیچ ارزش غذایی ندارند و نمی‌توانند مواد مورد نیاز فرزند‌تان را تامین کنند و حتی به سلامت او آسیب‌های جدی نیز می‌زنند. همچنین اجازه دهید کودک تان با دست‌های خودش غذا بخورد تا مهارت‌های حرکتی او تقویت شود. اجازه دهید بافت و طعم غذاها را کشف کند و هماهنگی دست و چشم او تقویت شده و از خوردن، لذت ببرد. هرگز هنگام تغذیه‌ی کودک‌تان، پای تلویزیون ننشینید.
۸. به کودکتان کافئین ندهید
کافئین در نوشابه‌های انرژی‌زا، نوشابه‌های غیرالکلی و آدامس‌ها وجود دارد. کافئین زیاد می‌تواند رشد مغز کودکتان را تحت تاثیر منفی قرار دهد و شکل‌گیری ارتباطات کلیدی در مغز را مختل کند. ضمنا کافئین روی نشانگرهای ساختاری و رفتاری بلوغ مغز اثر می‌گذارد.
۹. برای کودکتان اسباب‌بازی‌های خلاقانه تهیه کنید
اسباب‌بازی‌های جالب زیادی در بازار وجود دارد اما برای تقویت رشد مغز کودکتان، بهتر است انتخابگر باشید و اسباب‌بازی‌هایی را انتخاب کنید که خلاقیت و ابتکار کودکتان را به کار بگیرد. اهمیت دادن به نوع اسباب‌بازی به رشد مهارت‌های کودک کمک می‌کند، مهارت‌هایی چون جوابگو بودن، زبان و ارتباط، کنترل هیجان، انعطاف پذیری فهم و شناخت و مهارت‌های اجتماعی.
اسباب‌بازی خوب لزوما نباید گران باشد، بلکه وسایل بازی باید ساده و بی‌خطر بوده و اجازه دهند تخیل و تصور کودک، برانگیخته شود، نقل و انتقال آن راحت باشد و چالش ایجاد کند.
۱۰. برای کودکتان وقت بگذارید
شما باید بخشی از وقت گرانبهای‌ خود را به کودکتان اختصاص دهید تا مهارت‌های کلامی و ارتباطی او را به خوبی تقویت کنید، بنابراین حین شیردادن به کودک، با او در مورد چیزی حرف بزنید یا آهنگی را برایش بخوانید و وقتی بیرون می‌روید، به چیزهای مختلف اشاره کنید و آنها را نام ببرید.

Ayeh

05 تیر 1397

راهنمای کامل تغذیه نوزاد در ماه‌های مختلف زندگی

تغذیه‌ نوزاد از دغدغه‌های اصلی والدین است. نوزاد در سال اول زندگی به چه مواد غذایی‌ای نیاز دارد و چقدر و چگونه باید او را تغذیه کنید؟ در ادامه‌ی این مطلب توصیه‌های کارشناسان را می‌خوانید اما به خاطر داشته باشید که الگوی تغذیه‌ای خاصی برای نوزادان وجود ندارد و اگر نوزاد شما کمی بیشتر یا کمتر از این مقادیر غذا می‌خورد، جای نگرانی نیست. قبل از شروع تغذیه‌ نوزاد با غذاهای جامد بهتر است با پزشک مشورت کنید. برای شروع غذای جامد ترتیب یا ماده‌ی غذایی خاصی وجود ندارد. به‌عنوان مثال می‌توانید غذای جامد نوزادان را با غلاتِ صبحانه شروع کنید یا به‌جای آن از پوره‌ی میوه‌ها یا سبزیجات استفاده کنید.

تغذیه نوزاد از تولد تا ۴ ماهگی

نوزاد برای تغذیه به‌طور غریزی به سمت پستان مادر می‌رود. تغذیه نوزاد در این دوره محدود به شیر مادر یا شیر خشک است و تغذیه‌ی نوزادان با غذاهای جامد ممنوع است. زیرا دستگاه گوارش نوزاد هنوز آمادگی دریافت غذاهای جامد را ندارد.

چگونه بفهمیم نوزادمان به‌اندازه‌ی کافی شیر خورده است؟
وجود شیر در پستان باعث سفتی آن می‌شود؛ پس از تغذیه‌ نوزاد و خروج شیر باید در پستان احساس نرمی بیشتری داشته باشید.
نوزاد پس از سیری احساس آرامش و رضایت می‌کند؛
نوزادان، کمی پس از تولد مقداری وزن کم می‌کنند. بیشتر آنها در روزهای ابتدایی تولد نزدیک به ۷ درصد وزن‌شان را از دست می‌دهند. دو هفته پس از تولد وزن نوزاد باید کم‌کم بیشتر شود. نوزاد تا ۴ ماهگی باید به‌طور متوسط هفته‌ای ۱۷۰ تا ۲۲۵ گرم افزایش وزن داشته باشد. از ۴ تا ۷ ماهگی نیز باید به‌طور متوسط هفته‌ای ۱۱۵ تا ۱۷۰ گرم افزایش وزن داشته باشد. وزن مناسب نوزاد نشان‌دهنده‌ی تغذیه‌ی کافی اوست؛
شیر مادر در روزهای ابتدایی تولد غلیظ است و حجم کمی دارد. نوزاد در این دوره یک یا دو پوشک در روز کثیف می‌کند. ولی این عدد با تغذیه‌ی طبیعی او با شیر باید به حداقل روزی شش پوشک برسد.
در ماه اول نوزادتان باید ۳ بار در روز مدفوع کنند و رنگ آن در ۵ تا ۷ روز اول باید روشن تا زرد خردلی باشد. بعد از یک ماهگی دفعات مدفوع در روز کاهش می‌یابد و ممکن است بعضی روز‌ها نوزاد اصلا مدفوع نکند. با شروع غذای جامد مجددا مدفوع نوزاد افزایش می‌یابد و به حداقل یک بار در روز می‌رسد.

علائمی که نشان می‌دهد نوزاد به‌اندازه‌ی کافی شیر نخورده است

نوزادتان در حال از دست دادن وزن باشد. اگر وزن نوزادتان پس از روز پنجم تولد زیاد نشد یا در دوره‌هایی پس از آن وزن نوزاد کم شد، با دکتر مشورت کنید؛
پس از روز پنجم تولد، نوزاد کمتر از ۶ پوشک در روز کثیف کند؛
مدفوع نوزاد پس از روز پنجم تولد، بسیار کم و تیره باشد؛
ادرار نوزاد نباید تیره باشد (مانند رنگ آب‌سیب). اگر نوزاد به‌اندازه‌ی کافی مایعات دریافت کند باید رنگ ادرارش شفاف یا زرد کم‌رنگ باشد، در غیر این‌صورت رنگ ادرار نشانه‌ی کمبود مایعات دریافتی است؛
نوزاد اغلب در حال نق‌زدن یا بی‌حال باشد. وقتی نوزاد را برای شیر خوردن به سینه‌تان نزدیک کنید، به خواب برود و با دور کردن‌اش از سینه شروع به ناراحتی کند.
خشکی چشم یا دهان نوزاد؛
نوزاد احساس سیری نکند، حتی اگر یک ساعت در حال شیر خوردن از پستان باشد؛
پس از شیر دادن در سینه‌تان احساس نرمی نکنید؛
صدای شیر خوردن نوزاد را نشنوید. (البته بعضی از نوزادان بسیار آرام و کم‌صدا شیر می‌خورند، بنابراین اگر علائم دیگر را در نوزاد مشاهده نکردید، بی‌صدا شیر خوردن نوزاد ایرادی ندارد).

تغذیه نوزاد از ۴ تا ۶ ماهگی

نشانه‌های آمادگی نوزاد برای تغذیه با غذاهای جامد

آکادمی اطفال آمریکا موارد زیر را نشانه‌ی آمادگی نوزاد برای دریافت غذای جامد معرفی می‌کند:

نوزاد بتواند سرش را بالا نگه دارد و صاف روی صندلی غذاخوری مخصوص نوزادان بنشیند؛
افزایش چشم‌گیر وزن (نزدیک به دوبرابر زمان تولد) و وزن نوزاد کمتر از ۵,۹ کیلوگرم نباشد؛
با گذاشتن قاشق در دهان، نوزاد بتواند دهانش را ببندد؛
نوزاد بتواند غذا را از جلوی دهان به عقب دهان ببرد.

 

غذاهایی که می‌توان در این سن به نوزاد داد

شیر مادر یا شیر خشک؛
پوره‌ی سبزیجات مانند پوره‌ی کدو تنبل یا سیب‌زمینی شیرین؛
پوره‌ی میوه‌هایی مانند سیب، موز و هلو؛
پوره‌ی گوشت یا مرغ؛
غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن؛
مقدار کمی ماست (از دادن ماستی که از شیر گاو تهیه شده است به نوزادان زیر یک‌سال خودداری کنید).

مقدار غذایی که در روز باید به نوزاد داد

با یک قاشق چای‌خوری پوره‌ی سبزیجات، میوه‌ها یا غلات شروع کنید. غلات را با ۴ یا ۵ قاشق شیر مادر یا شیر خشک ترکیب کنید تا نرم شود و سپس به نوزادتان بدهید؛
مقدار تغذیه نوزاد را پس از مدتی به یک قاشق غذاخوری در روز برسانید و دو بار در روز به او غذا بدهید. اگر برای صبحانه‌ی نوزادتان غلات را با شیر ترکیب می‌کنید، کم‌کم مقدار شیر را کم کنید تا غلیظ‌تر شود.
نکات تغذیه‌ای
اگر نوزادتان برای اولین بار غذای جامد را نخورد، چند روز بعد مجددا تلاش کنید؛
چند غذای جدید را هم‌زمان به نوزاد ندهید. پس از دادن یک نوع غذا چند روز صبر کنید و سپس غذای جدید دیگری به او بدهید. اگر سابقه‌ی حساسیت به غذای خاصی در خانواده‌تان وجود دارد، پس از دادن هر نوع غذای جدید ۳ روز صبر کنید. همچنین بهتر است هر غذایی را که به نوزاد می‌دهید، یادداشت کنید تا درصورت واکنش نشان دادن بدن غذای موردنظر را به‌راحتی شناسایی کنید؛
ترتیب غذاهای جدیدی که به نوزاد می‌دهید معمولا اهمیت چندانی ندارد. در این زمینه می‌توانید با دکتر نیز مشورت کنید.

 

تغذیه نوزاد از ۶ تا ۸ ماهگی

نشانه‌ی آمادگی دریافت غذای جامد

مانند ۴ تا ۶ ماهگی

غذاهایی که می‌توان در این سن به نوزاد داد:

شیر مادر یا شیر خشک؛
پوره‌ی میوه‌هایی مانند سیب، گلابی، موز، هلو و آووکادو؛
پوره‌ی سبزیجاتی مانند سیب‌زمینی شیرین، کدو تنبل و هویجی که خوب پخته شده باشد؛
پوره‌ی مرغ و گوشت؛
مقدار کمی ماست (از دادن ماستی که از شیر گاو تهیه شده است به نوزادان زیر یک‌سال خودداری کنید)؛
پوره‌ی حبوباتی مانند لوبیا سیاه، نخود، لوبیا چشم بلبلی، عدس و لوبیا قرمز؛
غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن.

مقدار غذایی که در روز باید به نوزاد داد:

یک قاشق چای‌خوری میوه که کم‌کم به ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری در روز برسد و در ۴ وعده به نوزاد داده شود؛
یک قاشق چای‌خوری سبزیجات که کم‌کم به ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری در روز برسد و در ۴ وعده به نوزاد داده شود؛
سه تا ۹ قاشق غذاخوری غلاتِ صبحانه که در ۲ یا ۳ وعده در روز به نوزاد داده شود.

نکات تغذیه‌ای:

چند غذای جدید را هم‌زمان به نوزاد ندهید. پس از دادن یک نوع غذا چند روز صبر کنید و سپس غذای جدید دیگری به او بدهید. اگر سابقه‌ی حساسیت به غذای خاصی در خانواده‌تان وجود دارد، پس از دادن هر نوع غذای جدید ۳ روز صبر کنید. همچنین بهتر است هر غذایی را که به نوزاد می‌دهید، یادداشت کنید تا درصورت واکنش نشان دادن بدن غذای موردنظر را به‌راحتی شناسایی کنید؛
ترتیب غذاهای جدیدی که به نوزاد می‌دهید، معمولاً اهمیت چندانی ندارد. در این زمینه می‌توانید با دکتر نیز مشورت کنید.

 

تغذیه نوزاد از ۸ تا ۱۰ ماهگی

نشانه‌های آمادگی نوزاد برای دریافت غذای جامد

مانند ۶ تا ۸ ماهگی؛
برداشتن اشیاء به کمک انگشت شست و سبابه؛
توانایی جابه‌جا کردن اشیاء از دستی به دست دیگر؛
قرار دادن همه چیز در دهان؛
حرکت فک به‌منظور اقدام به جویدن.

غذاهایی که می‌توان در این سن به نوزاد داد

شیر مادر یا شیر خشک؛
مقدار کمی پنیرهای پاستوریزه‌ی نرم، پنیر کوتاژ و ماست (از دادن پنیر و ماستی که از شیر گاو تهیه شده است به نوزادان زیر یک‌سال خودداری کنید)؛
سبزیجات له‌شده مانند کدوتنبل، هویج پخته‌شده، سیب‌زمینی و سیب‌زمینی شیرین؛
میوه‌های له‌شده مانند موز، هلو، گلابی و آووکادو؛
تکه‌های کوچک غذاهایی مانند تکه‌های تخم‌مرغ و سیب‌زمینی خوب پخته‌شده، پاستا و نان‌؛
پروتئین‌هایی مانند تکه‌های کوچک گوشت، مرغ، ماهی بدون استخوان، حبوباتی که به‌خوبی پخته شده باشند مانند عدس، لپه، لوبیا سیاه و لوبیا قرمز؛
غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن.

مقدار غذایی که در روز باید به نوزاد داد

یک‌چهارم تا یک‌سوم فنجان لبنیات؛
یک‌چهارم تا نصف فنجان غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن؛
سه‌چهارم تا یک فنجان میوه‌جات؛
سه‌چهارم تا یک فنجان سبزیجات؛
۳ تا ۴ قاشق غذاخوری منابع غذایی سرشار از پروتئین.

نکات تغذیه‌ای

چند غذای جدید را هم‌زمان به نوزاد ندهید. پس از دادن یک نوع غذا چند روز صبر کنید و سپس غذای جدید دیگری به او بدهید. اگر سابقه‌ی حساسیت به غذای خاصی در خانواده‌تان وجود دارد، پس از دادن هر نوع غذای جدید ۳ روز صبر کنید. همچنین بهتر است هر غذایی را که به نوزاد می‌دهید، یادداشت کنید تا در صورت واکنش نشان دادن بدن غذای موردنظر را به‌راحتی شناسایی کنید.

 

تغذیه نوزاد از ۱۰ تا ۱۲ ماهگی

نشانه‌های آمادگی نوزاد برای دریافت غذای جامد

مانند ۸ تا ۱۰ ماهگی؛

بلع راحت‌تر غذاها؛
افزایش تعداد دندان‌ها؛
خارج نکردن غذا از دهان به کمک زبان؛
تلاش برای برداشتن قاشق.

غذاهایی که می‌توان در این سن به نوزاد داد

شیر مادر یا شیر خشک؛
مقدار کمی پنیرهای پاستوریزه‌ی نرم، پنیر کوتاژ و ماست (از دادن پنیر و ماستی که از شیر گاو تهیه شده است به نوزادان زیر یک‌سال خودداری کنید)
سبزیجاتی مانند هویج با پخت ملایم و اندازه‌ی کوچک؛
میوه‌ی له‌شده یا تکه‌های کوچک میوه؛
غذاهای ترکیبی مانند ماکارونی با پنیر یا پلو با ماهیچه؛
تکه‌های کوچک غذاهایی مانند تکه‌های تخم‌مرغ و سیب‌زمینی خوب پخته‌شده، پاستا و نان‌؛
پروتئین‌هایی مانند تکه‌های کوچک گوشت، مرغ، ماهی بدون استخوان، حبوباتی که به‌خوبی پخته شده باشند مانند عدس، لپه، لوبیا سیاه و لوبیا قرمز؛
غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن.

مقدار غذایی که در روز باید به نوزاد داد

یک‌سوم فنجان لبنیات (یا ۱۴ گرم پنیر)؛
یک‌چهارم تا نصف فنجان غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با آهن؛
سه‌چهارم تا یک فنجان میوه‌جات؛
سه‌چهارم تا یک فنجان سبزیجات؛
یک‌هشتم تا یک‌چهارم فنجان غذاهای ترکیبی؛
۳ تا ۴ قاشق غذاخوری غذاهای سرشار از پروتئین.

نکات تغذیه‌ای

چند غذای جدید را هم‌زمان به نوزاد ندهید. پس از دادن یک نوع غذا چند روز صبر کنید و سپس غذای جدید دیگری به او بدهید. اگر سابقه‌ی حساسیت به غذای خاصی در خانواده‌تان وجود دارد، پس از دادن هر نوع غذای جدید ۳ روز صبر کنید. همچنین بهتر است هر غذایی را که به نوزاد می‌دهید، یادداشت کنید تا در صورت واکنش نشان دادن بدن غذای موردنظر را به‌راحتی شناسایی کنید.

 

29 خرداد 1397

معیارهایی برای انتخاب برنج هر خانواده

برنج غذای رسمی‌ و اصلی ۷۵ درصد مردم جهان را تشکیل داده است و به همین سبب آشنایی با ویژگی‌های برنج مرغوب اهمیت بالایی پیدا می‌کند. برنج محبوب‌ترین غله‌ی کشت شده در مزارع دنیا است و در بین برنج‌های کشت شده در جهان، برنج ایران جزو مرغوب‌ترین و باکیفیت‌ترین برنج‌های حال حاضر دنیا است. برنج دارای طیف گسترده‌ای از گونه‌ها است و در بیش از ۱۵۰ گونه در جهان کشت می‌شود.

پارامترهای گوناگونی برای تعیین سطح کیفیت برنج توسط کارشناسان این حوزه تعیین شده‌اند که با توجه به همین پارامترها برنج ایرانی در صدر برترین برنج‌های جهان قرار می‌گیرد. یک‌دست بودن ، عطر ، ویژگی‌های فیزیکی همانند رنگ، سختی، اندازه‌ی دانه‌ها، ارزش تغذیه‌ای و محل کشت و نوع آبیاری از مهمترین پارامترهای تعیین کیفیت است. عطر برنج ایرانی از مشهورترین عطرهای برنج در جهان است و این یکی از دلایل محبوبیت برنج ایرانی است.

یکی از ویژگی‌های برنج اعلاء عدم حالت شفاف و شیشه‌ای در دانه‌ها است که برنج‌های ایرانی فاقد این ویژگی بوده و از این لحاظ حالت استانداردی دارد. برنج‌های ایرانی برنج‌هایی یک‌دست بوده و دانه‌هایی باریک و سخت داشته و نه به صورت نیم‌دانه و نه به صورت کاملا کشیده موجود هستند. بر خلاف عموم مردم که فکر می‌کنند، برنج‌های دانه کشیده برنج‌هایی مرغوب‌تر هستند. این در حالی است که برنج‌های مرغوب باریک بوده و حالت دانه بلند و نیم دانه نداشته و برنج‌های ایرانی مرغوب دارای اندازه استاندارد هستند. از لحاظ سختی دانه مرغوب به حساب می‌آیند که حالت خام آنها به راحتی زیر دندان خرد نشده و حالت سفتی داشته باشند.

علاوه بر ویژگی‌های ظاهری برنج ویژگی‌هایی مثل ارزش غذایی مطرح شده که به مراتب مهم‌تر از ویژگی‌های ظاهری است. برنج مرغوب از نظر ارزش غذایی حاوی پروتئین و فیبر و ویتامین‌های بالایی بوده و می‌تواند مانع از سوء تغذیه در افراد شده و حتی باعث درمان سوء تغذیه شود و به همین سبب غذایی با ارزش برای کشورهای فقیر و جهان سوم است. علاوه بر این موضوع، برنج مرغوب باید فاقد موادی مانند چربی، اسیدهای چرب ترانس، سدیم و آرسنیک باشد. یکی از عواملی که سبب می‌شود برنج دارای ارزش تغذیه‌ای بالایی باشد محل کشت برنج، نحوه‌ی کشت برنج، نوع آبیاری و مهم‌تر از همه فرآوری برنج در کارخانجات صنایع غذایی است. به عنوان مثال می‌توان بیان کرد که کشت برنج‌ها در دامنه‌ی کوه‌ها و یا در مناطقی که زمین‌هایی دارد که از لحاظ منابع معدنی غنی است، به مراتب بهتر از کشت برنج در مناطق به دور از دامنه‌ی کوه‌ها است. آبیاری برنج توسط آب‌های ذخیره‌ای در پشت سدها و یا آب‌های زیر زمینی سالم به مراتب بهتر از آبیاری به آب‌های دیگر است. از آن جهت که برنج در بین غلات کشت شده توانایی بالایی در جذب عناصر سنگین چون کادمیم و آرسنیک دارد، از همین رو سالم بودن و دور بودن مناطق کشت برنج از محیط‌های صنعتی نقش مهمی‌ در سالم بودن برنج دارد.

 

28 خرداد 1397

برنج برای نوزادان خطرناک است !

موسسه غذا و دارو آمریکا (FDA) به والدین هشدار داد برنج برای نوزادان خطرناک است!

در نتایج آزمایش ادرار نوزادان مقدار توکسین زیادی یافت شده که نشان می دهد آرسنیک موجود در برنج روی آنها تاثیر بیشتری می گذارد!

مصرف زیاد برنج در دوران نوزادی، امکان ابتلا به سرطان و بیماری های بزرگسالی را افزایش می دهد!
متخصصان تغذیه اطفال استفاده از برنج را در رژیم غذایی کودکان بسیار توصیه می کنند زیرا با سیستم گوارش آنها بسیار سازگار است، اما نتایج مطالعه جدیدی که در نشریه تغذیه JAMA چاپ شده  نشان می دهد نوزادانی که از برنج و غذاهای مشتق شده از آن تغذیه کرده اند حاوی مقدار زیادی آرسنیک در ادرار خود هستند.
محققان دانشگاهی در نیوهمشایر آمریکا، نوزادانی را از بدو تولد تا یکسالگی مورد مطالعه قرار دادند و نسبت به وجود بیش از حد آرسنیک هشدار دادند!
آرسنیک ماده ای است که بطور طبیعی در پوسته زمین بوجود می آید و معمولا به آفت کش ها و غذای ماکیان افزوده می شود،و به آب و غذای ما هم راه پیدا می کند.
برنج بیشتر از محصولات دیگر آرسنیک را به خود جذب می کند و آن را به ماده ای سرطانزا برای ما تبدیل می کند.
براساس موسسه  غذا و دارو آمریکا (FDA)، استفاده بیش از حد از این ماده، علاوه بر بیماری های قلبی خطر ابتلا به سرطان های مثانه، پوست و ریه را نیز افزایش می دهد.

 

استفاده از این ماده در دوران جنینی موجب نقص در رشد در این دوره شده و بر سیستم ایمنی و عصبی نوزاد تاثیر منفی می گذارد.
با توجه به این خطرات زیاد، FDA به والدین هشدار داد بجای برنج از ماده دیگری بعنوان اولین غذای جامد نوزاد استفاده کنند.
برای بررسی تاثیرات برنج در برنامه غذایی نوزادان، تیم تحقیقاتی در دوره های ۴ ماهه ای در یکسال ، از والدین  خواستند تا برنامه غذایی کودکان را ثبت کنند و استفاده از برنج و غذاهای حاوی برنج را ذکر کنند .
نتایج بدست آمده از حد استانداردهای FDA، سازمان جهانی غذا و چندین سازمان معتبر بن المللی دیگر خارج شده  بود و نشان می داد که کودکانی که از شیر برنج و غذاهای حاوی برنج استفاده کرده بودند آرسنیک زیادی دریافت کرده بودند که برای رشد آنها بسیار مضر است.
چون بچه ها وزن کمتری دارند ، با مصرف یکسان برنج نسبت به بزرگسالان، آرسنیک بیشتری دریافت می کنند!

برای حفظ خانواده از مضرات آرسنیک باید توجه داشته باشیم که برنج قهوه ای ۸۰ درصد نسبت به برنج سفید از این ماده بیشتر دارد زیرا این ماده در غلاف بیرونی تجمع پیدا می کند که در برنج سفید برداشته می شود.
برنج باسماتی سفید، محصول هند، پاکستان و کالیفرنیا بهترین نوع برنج شناخته شده اند!  بعضی از انواع برنج بهتر از بقیه هستند و خوشبختانه می توان برنج را با مواد غذایی مشابه دیگری از جمله  گل تاج خروس، ارزن و کوینولا جایگزین نمود.
همچنین برای نوزادان بجای استفاده از سرلاک برنج، از سرلاک های غنی شده با آهن که از جو یا گندم ساخته شده اند استفاده کنید!

28 خرداد 1397

هرگز همراه برنج “ماست” نخورید

از جمله مواردی که باهم‌خوری آن باعث ایجاد عوارض سوء برای بدن و ایجاد امراض مختلف می‌شود، مصرف همزمان “برنج با ماست” است.

یکی از نکات بسیار کلیدی و مهم در حوزه تغذیه و حفظ سلامتی، آگاهی از «تداخلات مضر مواد غذایی» است به این معنی که مصرف برخی مواد غذایی با هم و در یک وعده غذایی می‌تواند برای سلامتی انسان بسیار مضر و خطرناک باشد.

یکی از اشتباهات مردم این است که برنج را همراه با ماست مصرف می‌کنند که خود موجب افزایش سردی و تری مغز می‌شود غلبه بلغم در مغز موجب فراموشی, سستی و تنبلی می‌شود. رطوبت و غلبه سردى در مغز موجب سستى و تنبلى مغز می‌شود همچنین موجب کندى ذهن و کدورت حواس می‌شود و شخص را کودن و ابله مى‌کند.

– باید دانست که هر چه قدر رطوبت و بلغم در سر و مغز بیشتر افزایش پیدا کند به همان میزان تیزهوشی و قوه ادراک کاهش پیدا می‌کند؛ فرد دچار فراموشی می‌شود البته در این نوع از فراموشی فرد احساس سنگینی در سر و ترشحات بینی دارد.

– افزایش رطوبت در سر موجب سرگیجه، تشنج، سکته و صرع می‌شود که رفع غلبه رطوبت در مغز به بهبودی کمک می‌کند.

– مصرف بعضى از غذاها خود موجب افزایش رطوبت و بلغم در بدن مى‌کند که غذاهای با طبع سرد و تر نامیده می‌شود.

21 خرداد 1397

چرا ورزشکاران برنج سفید را برای بعد از تمرین انتخاب می کنند؟

ممکن است برنج سفید جایگاه خود را از دست داده باشد اما ورزشکاران و وزنه برداران برنج سفید را انتخاب میکنند. هدف ورزشکاران از خوردن غذا در وهله اول رساندن انرژی لازم به بدن و بازسازی ذخایر گلیکوژن است تا برای تمرینات بعدی آماده باشند و ریکاوری کنند.

این برای آن ها مثل یک کار تمام وقت است که قند کافی برای عضلات شان را از طریق دریافت کربوهیدرات تامین کنند. اگر میخواهید یک وزنه بردار را خوشحال کنید، بعد از تمرین سخت، یک بشقاب حاوی برنج و فیله گریل شده به دستشان بدهید! بر اساس تحقیقات انجام شده مواد غذایی غنی شده از کربوهیدرات حاوی شاخص قندی متوسط رو به بالا، یک منبع سوخت آماده و در دسترس برای بازسازی ذخایر گلیکوژن است. وعده غذایی بعد از تمرین باید شامل کربوهیدرات برای ریکاوری بدن باشد.

 

اما چرا برنج سفید؟

برنج سفید بدون شک یکی از عوامل افزایش وزن است، این ماده غذایی رایج  با تاثیری که بر افزایش قند خون دارد، می تواند به راحتی موجب افزایش وزن شود و یا برای کسانی که به فکر کاهش وزن هستند، مشکل ایجاد کند. اما چرا ورزشکاران برنج سفید را انتخاب می کنند؟

برنج سفید دارای بالاترین شاخص قند است و  به خوبی نشان می دهد ماده غذایی چه تاثیری بر قند خون و انسولین دارد. بالا نگه داشتن سطح کربوهیدرات در فعالیت های ورزشی شدید و طولانی مانع خستگی زودرس و بی حالی می شود و به ورزشکار کمک می کند، عملکرد حرفه ای داشته باشد. اما مگر برنج سفید قند بالایی ندارد و کربوهیدرات ساده نیست؟

نوع هدف مهم است

هدف شما از تمرین و تغذیه تعیین می کند چه ماده غذایی بر اساس هدف تمرینی که دارید، مصرف کنید، طبیعتا برای یک بدناز یا یک ورزشکاری که بازسازی ذخایر انرژی اش در الویت است و نگرانی بابت این که وزنش بالا برود، ندارد، برنج سفید گزینه مناسبی است، اما برای کسی که می خواهد وزن کم کند یا وزن را کنترل کند زمان مصرف و مقدار مصرف متفاوت است و حتی زمان مصرف آن برای ورزشکار نیز مهم است.

ورزشکاران با ارزش بالای قند برنج سفید به عنوان سوخت در دسترس و سریع در حین فعالیت های ورزشی آشنا هستند. اگرچه در روند فرآوری ارزش غذایی برنج سفید به مراتب پایین می آید اما برای دستگاه گوارش مشکلی ایجاد نمی کند و ناراحتی های معده را در پی نخواهد داشت، حساسیت زا نیست و توانایی بدن برای جذب ریز مغذی ها را مختل نمی کند. اما برنج قهوه ای نه!

 

برنج قهوه ای اسید فیتیک دارد

برنج قهوه ای یا سبوس دار برای کسانی که به دنبال کاهش وزن هستند همیشه توصیه می شود چرا که به دلیل سبوس دار بودن روند هضم کندی دارد، باعث سیری می شود و قند را به آرامی وارد خون می کند. برنج قهوه ای و سایر غلات کامل حاوی اسید فیتیک هستند.

این اسید مانع جذب مواد آلی معدنی مثل آهن، روی، کلسیم، و منیزیوم می شود و اجازه ی جذب آن ها را به بدن نمی دهد. از آنجایی که برنج دارای لایه های متعددی است در فرایند کارخانه ای سبوس از آن جدا می شود و اسید فیتیک از بین می رود. این شاید برای ورزشکاران تنها موردی باشد که فرآوری ماده غذایی برایشان مشکل ایجاد نمی کند و به نفع آن هاست. این ادعا با مصرف گاه به گاه سبوس به دلیل دیگر فواید آن مشکلی نخواهد داشت.

یک ورزشکار حرفه ای وقت کافی برای نگرانی راجع به مشکلات احتمالی مصرف برنج قهوه ای مثل  حساسیت های گوارشی و مشکلات معده را ندارد. برنج قهوه ای به علت فیبر بالا برای کسانی که حساسیت های گوارشی و آلرژی دارند توصیه نمی شود. ورزشکاران برای انجام فعالیت های ورزشی باید کربوهیدرات فراوانی دریافت کنند که بی خطرترین آن ها برنج سفید است.

 

دیگر فایده برنج سفید

نه تنها برنج سفید بلکه هر کربوهیدراتی که بعد از تمرین مصرف کنید باعث ترشح انسولین می شود، انسولین هرچند به ذخیره گلوکز مشهور است اما یک هورمون آنابولیک است و در روند عضله سازی در شرایط بعد از تمرین نقش زیادی دارد. انسولین کمک می کند آمینو اسید و گلوکز به سلول های عضلانی منتقل شوند و باعث سوخت رسانی به بدن پس از یک تمرین می شوند.

بر اساس تحقیقات انجام شده مصرف برنج سفید در میزان مساوی با سیب زمینی پخته شده دارای کربوهیدرات بیشتری است. برنج بخارپز شده بدون چربی و کم نمک وعده مناسبی برای بعد از تمرین به حساب می آید. به یاد داشته باشید اگر بی تحرک هستید، کمتر از ۴ روز ورزش میکنید و یا متابولیسم پایینی دارید، مصرف زیاد برنج سفید برای شما توصیه نمی شود چرا که بظور حتم باعث انباشتکی چربی و چاقی خواهد شد.

منبع: verywell

 

18 خرداد 1397

شیربرنج برای سرد مزاج ها و گرم مزاج ها

یک متخصص طب سنتی اظهار داشت: شیر برنج از دیدگاه طب سنتی غذای مفیدی است، برنج خاصیتی دارد که در افراد سرد مزاج باعث ایجاد سردی و در افراد گرم مزاج باعث ایجاد گرمی می شود.

افراد با مزاج خشک شیر برنج مصرف کنند:

شیر برنج یکی از قدیمی ترین غذاهای ایرانی است که در عین سادگی غذایی کامل محسوب می شود که به آن «آش شیر» هم می گویند و در شاهنامه فردوسی از آن با نام «شیربا» یاد شده است.

متخصص طب سنتی گفت:

افراد دارای مزاج سرد خشک، می توانند از شیربرنج استفاده کنند، این غذا رطوبت رسان ملایم بدن است وعمر را طولانی می کند و همچنین به چاق شدن در افراد خیلی لاغر کمک می کند.
یک متخصص طب سنتی در پاسخ به این سؤال که «آیا از نظر طب سنتی مصرف سالاد به جای وعده شام توصیه می شود یا خیر؟» گفت:وعده شام باید در ابتدای شب بین ساعت ۶ تا ۸ مصرف شود و این وعده باید حتماً ۳ ساعت قبل از خواب خورده شود.
بعضی افراد به دلیل الگوی ناصحیح زندگی، معده سرد و تر دارند و مصرف سالاد این سردی را تشدید می کند. کسانی که معده سرد و تر دارند می توانند سالاد را به عنوان ناهار میل نمایند اما اگر فردی مزاج گرم دارد می تواند از سالاد به جای شام استفاده کند.

 

توصیه طب سنتی به مصرف شیربرنج:

مصرف شیر به صورت شیر برنج  بسیار مورد توصیه طب سنتی است کما اینکه امروزه برای اطفال هم توصیه به مصرف فرنی و حریره می ‌شود. در طب سنتی عقیده بر این است که مصرف این مواد باعث طولانی شدن عمر و خوش رنگ شدن پوست و چهره می ‌شود. در واقع شیر به همراه برنج و مقداری پودر نبات و عسل حرارت داده می‌ شود و ماده یکدستی حاصل می ‌شود که غذایی بسیار مفید، مقوی با هضم راحت (به خاطر حرارتی که دیده) می باشد و برای اکثر افراد قابل استفاده و مفید است.

 

مشخصات معده سرد و تر:

تأخیر در هضم غذا، آروغ ترش، تجمع آب در دهان و عدم احساس تشنگی، همچنین این افراد با خوردن غذاهای سرد مثل خیار دچار تشدید علائم گوارشی می شوند.
افراد دارای مزاج خشک، می توانند از شیربرنج استفاده کنند این غذا رطوبت رسان ملایم بدن است و عمر را طولانی می کند و می تواند کمک به چاق شدن در افراد خیلی لاغر نماید. خصوصا اگر این غذا همراه با شیره انگور مصرف یک غذای کامل است.
سالمندانی که آروغ ترش و ریفلاکس معده ندارند شیربرنج را به عنوان یک غذای کامل استفاده کنند .البته می توانند مقداری گل سرخ هم به آن اضافه کنند.

 

نشانه های مزاج سرد و خشک در افراد:

معمولاً به راحتی چاق نمی شوند پوست خشک و رنگ چهره کدری دارند، تیرگی و فرورفتگی زیر چشم داشته و آدم های بسیار دقیق و سخت گیر هستند. معمولا در فصل پاییز دچار تشدید بیماریهایی مثل بواسیر، ترک لب و تشدید خشکی پوست می شوند.

 

30 اردیبهشت 1397

شیر برنج برای طول عمر و زیبایی پوست مفید است

یکی از مهم ترین مسائل روزمره زندگی انسان استفاده از انواع غذاها برای رفع گرسنگی و ادامه حیات است در گذشته های نه چندان دور مردم نسبت به غذاهای مصرفی روزانه خود اطلاعات زیادی داشتند و می‌دانستند که چه باید مصرف کنند و چگونه طبخ کنند و چه موادغذایی برای بدنشان مفید است.

شیر یکی از بهترین ماده غذایی است البته شیر تازه دوشیده شده گاو جوان که طعم و بوی بد نداشته باشد مصرف شیر در افراد گرم مزاج مانع غلبه خون است و محرک نیروی جنسی و اشتهاآور و چاق کننده است.

به گفته کردافشاری استاد دانشکده طب سنتی شیر برای افراد دارای مزاج صفراوی و خشک مفید است و برای اعصاب و افرادی که دارای معده های ضعیف و سردمزاجان مضر است البته مصرف شیر همراه با برنج به صورت فرنی یا شیر برنج برای طول عمر و زیبایی پوست مفید است.

مصرف شیر همراه با خرما و گردو برای چاق کردن و تقویت نیروی جنسی مفید است همچنین مصرف شیر هنگام صبح و ناشتا و بدون مصلح موجب بسته شدن در معده می‌شود در نتیجه لرز، غش ایجاد می‌شود و درمان آن می‌تواند استفراغ کردن باشد.

زیاد خوردن شیر یعنی بیش از ۷۰۰ تا ۱۴۰۰ گرم در روز موجب بروز سنگ کلیه، مثانه، تب و خارش می‌شود. طبع شیر پاستوریزه سرد و تربوده که مصرف آن با عسل و گلاب بی‌ضرر می‌کند همچنین شیر محلی تازه نیز دارای طبیعت گرم و تر است که مصرف آن با گلاب و عسل آن را بی‌ضرر می‌کند.

طرز صحیح جوشاندن شیر:

این است که به میزان یک چهارم شیر آب اضافه کرده، سپس در حرارت ملایم می‌جوشانند تا آب اضافه تبخیر شود. این روش جوشاندن برای بی ضرر کردن شیرهای پاستوریزه در بازار است چرا شیر محلی تازه در دسترس همگان قرار ندارد و قرار گرفتن شیر در دمای پایین زیر صفر خود موجب سرد تر شدن طبع شیر می‌شود و مشکلات ناشی از مصرف شیر را در افراد بیشتر می‌کند و چنین روش جوشاندن تا حدی از ضررهای مصرف شیر می‌کاهد.

 

21 اردیبهشت 1397

فواید و معایب برنج زرد نسبت به برنج سفید

برنج یکی از اصلی ترین و رسمی ترین مواد غذایی در سفره های ایرانی است. برنج ایران یکی از مرغوب ترین برنج ها در سراسر دنیا به حساب می آید. در این مطلب قصد داریم به بررسی فواید و معایب برنج زرد نسبت به برنج سفید بپردازیم.

فرایند تولید برنج های زرد چگونه است؟

فرایندی به نام پارابویلینگ در چرخه آماده سازی برنج وجود دارد. عمل پارابویلینگ برای بالا بردن ارزش تغذیه ای برنج، بیشتر در کشورهای هند، پاکستان و بنگلادش که برنج، قوت غالب مردم است، انجام می گیرد. در طول این فرایند که ما به آن «تولید برنج پیش پخته یا پیش پز» هم می گوییم، برنج را قبل از پوست گیری و جدا کردن شلتوک آن، کمی با آب جوش یا بخار آب، حرارت می دهند. در این صورت، برنج حالت پیش پز پیدا می کند. فرایند پارابویلینگ به انتقال بیشتر املاح و ویتامین ها که در پوسته و سبوس برنج به وفور یافت می شوند به داخل مغز برنج، کمک زیادی می کند و به همین دلیل ارزش تغذیه ای برنج های پیش پخته، به مراتب بیشتر از برنج های سفید و پولیش شده است.

علت زرد بودن رنگ این برنج ها چیست؟

رنگ سبوس برنج، قرمز مایل به قهوه ای است و در طول فرایند پارابویلینگ، خشک کردن و پوست گیری، مقداری از این رنگ به مغز برنج منتقل می شود و رنگ محصول نهایی را زرد و گاهی هم قهوه ای می کند.

پس می توان گفت برنج های زرد و قهوه ای، تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند. درست است؟

بله. زرد یا قهوه ای شدن رنگ برنج به روش پارابویلینگ آن بستگی دارد. یعنی هرچه این فرایند کامل تر و طولانی تر باشد، رنگ برنج هم به سمت قهوه ای تیره تری خواهد رفت و ارزش تغذیه ای آن هم بیشتر خواهد شد.

مصرف برنج های زرد یا قهوه ای برای گروه های سنی و جنسی خاصی مانند بچه ها، سالمندان یا خانم های باردار ضرری ندارد؟

به هیچ وجه. تمام افراد در تمام گروه های سنی و جنسی می توانند بدون دغدغه، برنج های زرد یا قهوه ای را در برنامه غذایی خود داشته باشند و با این کار، ارزش تغذیه ای وعده غذایی خود را بالاتر ببرند و ویتامین ها و املاح بیشتری هم با خوردن یک بشقاب برنج به بدنشان برسانند.

آقای دکتر! معمولا برنج های خارجی و وارداتی در مقایسه با برنج های ایرانی، عطر و طعم خوبی ندارند. آیا برنج هایی با عطر و طعم بهتر، ارزش تغذیه ای بالاتری هم دارند؟

نه، از نظر ارزش تغذیه ای و وجود پروتئین، نشاسته، ویتامین ها و املاح مختلف، تفاوت چندانی بین برنج های سفید پولیش شده وجود ندارد. یعنی ارزش تغذیه ای برنج های سفید ایرانی و خارجی تقریبا برابر است و تنها تفاوتی که بین آنها وجود دارد، در عطر و طعم آنهاست. درواقع، تفاوت در ارزش تغذیه ای بیشتر در مقایسه بین برنج های سفید با برنج های زرد و قهوه ای مطرح می شود و این تفاوت ها در میان انواع برنج های سفید چندان چشمگیر و قابل بحث نیست. متفاوت بودن عطر و طعم برنج های سفید هم به نوع و محل کاشت آنها بستگی دارد. از آنجا که ما ایرانی ها مرغوب ترین انواع برنج را در سراسر دنیا داریم و ذائقه خود را هم از کودکی به مصرف این محصولات خوش عطر و طعم عادت داده ایم، پذیرفتن طعم برنج های زرد و قهوه ای یا حتی برنج های سفید خارجی کمی برایمان مشکل است.

یعنی گران بودن برخی از انواع برنج های ایرانی مانند برنج طارم، هاشمی یا دم سیاه در مقایسه با انواع دیگر برنج های ایرانی، ربطی به بالاتر بودن ارزش تغذیه ای آنها ندارد؟

نه، برخی از انواع برنج ها به دلیل ماهیت و محل کاشت مناسب و مطلوبی که دارند، از عطر و طعم بسیار بهتری نسبت به سایر برنج ها برخوردار هستند. ضمن اینکه این برنج ها پخت بهتری هم دارند. یعنی بیشتر ری می کنند (ازدیاد حجم بیشتری دارند) و قد می کشند و پس از پخت هم، نرم تر و باب دندان تر می شوند. این برنج ها در اثر ماندن، حالت سفت و بیات به خود نمی گیرند و اگر برای دو یا سه وعده هم دوباره گرم و مصرف شوند، تقریبا به همان تازگی و نرمی وعده اول خواهند بود. به همین دلیل هم می توان گران تر بودن برخی از انواع برنج را به کیفیت بالاتر آنها نسبت داد و نه به ارزش تغذیه ای بیشترشان.

برخی افراد ادعا می کنند برنج های خارجی، پس از پخت هم سفت هستند و به خوبی هضم نمی شوند. آیا این ادعای درستی است؟

اگر هر نوع برنجی به خوبی پخته شود، مشکلی از نظر هضم و جذب آن در بدن به وجود نمی آید. چنین ادعاهایی در مورد انواع برنج خارجی، نوعی تلقین است، آن هم به دلیل اینکه ذائقه ما هنوز به خوردن این محصولات عادت نکرده است.

ما به عنوان مصرف کننده، می توانیم متوجه مشکلات احتمالی برنج های خارجی و وارداتی بشویم؟

نه، اگر برنج های وارداتی به انواع آلودگی های قارچی یا آلودگی به فلزات سنگین (مانند آرسنیک، سرب و جیوه) دچار باشند، تشخیص آن فقط با دستگاه ها و امکانات آزمایشگاهی مجهز و گران قیمت میسر خواهد بود. چنین تشخیصی به مهارت و امکانات فراوانی نیاز دارد و کار مصرف کننده عادی نیست. به همین دلیل طرفداران برنج های خارجی حتما باید محصولات با بسته بندی و دارای تاییدیه های بهداشتی از سوی وزارت بهداشت و اداره استاندارد کشور خودمان را خریداری کنند و دور خرید و مصرف برنج های خارجی فله ای را خط بکشند.

بهترین روش پخت برنج برای حفظ بیشتر ارزش تغذیه ای آن چه روشی است؟

معمولا دو روش پخت اصلی برای برنج وجود دارد؛ کته یا دمی کردن برنج و آبکش کردن آن. زمانی که شما می خواهید برنج را آبکش کنید، آن را برای چند ساعت خیس می کنید. سپس آب آن را دور می ریزید، برنج را می جوشانید و پیش از دم، دوباره آب حاصل از جوش برنج را دور می ریزید. این در حالی است که در روش پخت دمی یا کته، برنج در آب خودش می جوشد و پخته می شود. به طور حتم، طبخ برنج با روش دمی یا کته، هم باعث حفظ ارزش تغذیه ای، املاح و ویتامین های برنج می شود و هم طعم نهایی برنجی که با این روش آماده می شود، بسیار بهتر خواهد بود. شستشوی بیشتر و آبکش کردن و دور ریختن آب برنج، باعث از دست رفتن حجم بالایی از ویتامین ها و املاح برنج خواهد شد.